அல்லாஹ்வின் மாதம் முஹர்ரம்: ஹிஜ்ரி புத்தாண்டின் வரலாற்றுப் பின்னணியும், ஆஷுராவின் படிப்பினைகளும்

அறிமுகம்

புனித முஹர்ரம் மாதம் இஸ்லாமிய ஆண்டின் தொடக்கமாகும். இது வெறும் ஒரு புதிய ஆண்டின் ஆரம்பம் மட்டுமல்ல; மாறாக, இது ஆழமான வரலாற்று அதிர்வுகளையும், தெய்வீக முக்கியத்துவத்தையும், ஆழ்ந்த படிப்பினைகளையும் தன்னகத்தே கொண்ட ஒரு புனிதமான காலமாகும். முஸ்லிம் சமூகத்தின் அடையாளத்தை வரையறுத்த ஹிஜ்ரி நாட்காட்டியின் பிறப்பும், இறைவனின் மாபெரும் வெற்றியும் மனிதகுலத்தின் உன்னத தியாகமும் சங்கமித்த ஆஷுரா எனும் சரித்திர நாளும் இம்மாதத்தில்தான் அமைந்துள்ளன. எனவே, முஹர்ரம் மாதம் என்பது கொண்டாட்டங்களுக்குரிய மாதமல்ல; மாறாக, இது சிந்தனைக்கும், வணக்க வழிபாடுகளுக்கும், சுயபரிசோதனைக்கும் உரிய ஒரு மாதமாகும். இந்தக் கட்டுரையில், குர்ஆன் மற்றும் சுன்னாவின் ஒளியில் முஹர்ரம் மாதத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணியையும், அதன் சிறப்புகளையும், அது நமக்குக் கற்பிக்கும் காலத்தால் அழியாத பாடங்களையும் விரிவாகக் காண்போம்.  

பகுதி 1: இஸ்லாமிய காலத்தின் அளவுகோல் – ஹிஜ்ரி நாட்காட்டி

1.1: ஒரு நாட்காட்டிக்கான தேவை

இஸ்லாமிய நாட்காட்டி, அல்லது ஹிஜ்ரி நாட்காட்டி, இஸ்லாமிய சமூகத்தின் நிர்வாக மற்றும் ஆன்மீக வாழ்வில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. அதன் உருவாக்கம் ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு அல்ல; மாறாக, அது ஒரு நடைமுறைத் தேவையிலிருந்து உருவானது. நபி (ஸல்) அவர்களின் ஹிஜ்ரத்திற்குப் பிறகு 17வது ஆண்டில், இரண்டாவது கலீஃபாவான உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில், இஸ்லாமியப் பேரரசு விரிவடைந்து, நிர்வாகப் பணிகள் சிக்கலடைந்தன.  

அப்போது ஈராக்கின் பஸ்ரா நகரின் ஆளுநராக இருந்த அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரி (ரலி) அவர்கள், கலீஃபா உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்கள். அதில், “இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே, உங்களிடமிருந்து எங்களுக்குக் கடிதங்கள் வருகின்றன. ஆனால், அவற்றில் ஆண்டு குறிப்பிடப்படாததால் குழப்பம் ஏற்படுகிறது. உதாரணமாக, ‘ஷஃபான்’ மாதம் என்று தேதியிடப்பட்ட ஒரு ஆவணத்தைப் படிக்கிறோம். ஆனால், அது கடந்த ஆண்டின் ஷஃபானா அல்லது வரவிருக்கும் ஆண்டின் ஷஃபானா என்பது எங்களுக்குத் தெரியவில்லை” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். இந்தச் சிக்கல், பெருகிவரும் அரசின் நிதிப் பரிவர்த்தனைகள், ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ கடிதப் பரிமாற்றங்களில் பெரும் தடையாக இருந்தது. அதற்கு முன்பு வரை, முஸ்லிம்கள் ‘போரிடக் கட்டளையிடப்பட்ட ஆண்டு’, ‘சோதனையின் ஆண்டு’ என்பது போன்ற முக்கிய நிகழ்வுகளின் பெயரால் ஆண்டுகளை அழைத்து வந்தனர். ஆனால், விரிவடைந்த ஒரு பேரரசின் நிர்வாகத்திற்கு இந்த முறை போதுமானதாக இல்லை. எனவே, ஒரு ஒருங்கிணைந்த, நிலையான நாட்காட்டி முறையின் தேவை அவசியமானது.  

1.2: கலீஃபா உமர் (ரலி) அவர்களின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முடிவு

ஆளுநர் அபூ மூஸா (ரலி) அவர்களின் கடிதத்தைத் தொடர்ந்து, கலீஃபா உமர் (ரலி) அவர்கள், உஸ்மான் இப்னு அஃப்பான் (ரலி), அலீ இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) உள்ளிட்ட மூத்த நபித்தோழர்களை ஒன்றுகூட்டி ஒரு ஆலோசனை சபையை நடத்தினார்கள். இஸ்லாமிய நாட்காட்டியை எந்த நிகழ்விலிருந்து தொடங்குவது என்பது குறித்து நீண்ட விவாதம் நடந்தது. பல ஆலோசனைகள் முன்வைக்கப்பட்டன:  

• நபி (ஸல்) அவர்களின் பிறப்பிலிருந்து தொடங்குவது.
• அவர்களுக்கு முதல் வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்ட நாளிலிருந்து தொடங்குவது.
• நபி (ஸல்) அவர்களின் இறப்பிலிருந்து தொடங்குவது.
• மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹிஜ்ரத் (புலம்பெயர்தல்) செய்த ஆண்டிலிருந்து தொடங்குவது.  

நபி (ஸல்) அவர்களின் பிறந்த ஆண்டை பலரும் அறிந்திருக்கவில்லை என்பதாலும், அவர்களின் இறப்பு ஒரு துக்ககரமான நிகழ்வு என்பதாலும் அந்த இரண்டு யோசனைகளும் நிராகரிக்கப்பட்டன. இறுதியில், ஹிஜ்ரத் நிகழ்வை நாட்காட்டியின் தொடக்கமாக அமைப்பது என்று ஒருமனதாக முடிவு செய்யப்பட்டது. இதற்குக் காரணம், ஹிஜ்ரத் என்பது வெறும் ஒரு பயணம் அல்ல. அது இஸ்லாமிய வரலாற்றின் ஒரு திருப்புமுனை. அதுதான் மதீனாவில் முதல் இஸ்லாமிய அரசு உருவாகவும், இஸ்லாமிய சமூகம் (உம்மா) ஒரு அரசியல் மற்றும் சமூக சக்தியாக உயரவும் வழிவகுத்தது. எனவே, ஒரு தனிநபரின் வாழ்வின் முக்கிய நிகழ்வுகளை விட, இஸ்லாமிய சமூகத்தின் உருவாக்கத்தையே இந்த நாட்காட்டி நினைவுகூர வேண்டும் என்று நபித்தோழர்கள் கருதினர். இது, இஸ்லாத்தின் அடையாளம் என்பது தனிநபரைச் சார்ந்தது என்பதை விட, அது ஒரு கொள்கையின் அடிப்படையில் உருவான சமூகத்தின் கூட்டுப் பயணத்தையே சார்ந்தது என்பதை ஆழமாக உணர்த்துகிறது.  

அடுத்து, ஆண்டின் முதல் மாதமாக எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்ற கேள்வி எழுந்தது. சிலர் ரமழான் மாதத்தைப் பரிந்துரைத்தனர். ஆனால், உமர் (ரலி) அவர்கள் முஹர்ரம் மாதத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். இதற்குக் காரணம், இஸ்லாத்தின் முக்கிய கடமைகளில் ஒன்றான ஹஜ், துல்-ஹஜ் மாதத்தில் நிறைவடைகிறது. ஹிஜ்ரத்திற்கு முந்தைய உடன்படிக்கை (பைஆ) துல்-ஹஜ் மாதத்தில்தான் நிகழ்ந்தது. எனவே, வணக்க வழிபாடுகளின் ஒரு சுழற்சி முடிந்து, புதிய ஆண்டைத் தொடங்க முஹர்ரம் மாதமே மிகவும் பொருத்தமானது என்று உமர் (ரலி) அவர்கள் விளக்கினார்கள். இவ்வாறு, ஹிஜ்ரி 1ம் ஆண்டு முஹர்ரம் 1ம் தேதியிலிருந்து இஸ்லாமிய நாட்காட்டி அதிகாரப்பூர்வமாக நடைமுறைக்கு வந்தது.

1.3: ஹிஜ்ரி நாட்காட்டியின் தனித்துவமான சிறப்பம்சங்கள்

ஹிஜ்ரி நாட்காட்டி மற்ற நாட்காட்டிகளிலிருந்து பல வழிகளில் தனித்து விளங்குகிறது. அதன் அமைப்பு மற்றும் நோக்கம் இஸ்லாமியக் கொள்கைகளுடன் ஆழமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது.

• சந்திரனை அடிப்படையாகக் கொண்டது: ஹிஜ்ரி நாட்காட்டி ஒரு முழுமையான சந்திர நாட்காட்டியாகும். இது சூரியனை அல்ல, சந்திரனின் சுழற்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அல்லாஹ் குர்ஆனில் கூறுகிறான்: “நிச்சயமாக, அல்லாஹ்விடம் மாதங்களின் எண்ணிக்கை பன்னிரண்டாகும். வானங்களையும் பூமியையும் அவன் படைத்த நாள் முதல் அல்லாஹ்வின் பதிவேட்டில் இவ்வாறே உள்ளது…” (அத்-தவ்பா 9:36). ஒவ்வொரு மாதமும் பிறை தெரிவதைக் கொண்டு தொடங்குகிறது. இதனால் மாதங்கள் 29 அல்லது 30 நாட்களைக் கொண்டிருக்கும்.  
• குறைவான நாட்கள்: சந்திர ஆண்டானது 354 அல்லது 355 நாட்களைக் கொண்டது. இது சூரியனை அடிப்படையாகக் கொண்ட கிரிகோரியன் நாட்காட்டியை விட சுமார் 10 முதல் 11 நாட்கள் குறைவாகும்.  
• பருவ காலங்களுடன் தொடர்பற்றது: இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய அரேபியர்கள், சந்திர நாட்காட்டியை சூரிய ஆண்டுடன் சரிசெய்வதற்காக ‘நஸீ’ என்ற பெயரில் அவ்வப்போது ஒரு மாதத்தை கூடுதலாகச் சேர்க்கும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தனர். இஸ்லாம் இந்த வழக்கத்தை முற்றிலுமாகத் தடைசெய்தது. இதன் விளைவாக, ஹிஜ்ரி மாதங்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் கிரிகோரியன் நாட்காட்டியில் சுமார் 11 நாட்கள் பின்னோக்கி நகர்கின்றன.  
• ஆன்மீகப் பரிமாணம்: இந்த அமைப்பு ஒரு ஆழமான ஆன்மீகப் பரிமாணத்தைக் கொண்டுள்ளது. ரமழான், ஹஜ் போன்ற இஸ்லாமிய வணக்கங்கள் மற்றும் பண்டிகைகள் ஒரு குறிப்பிட்ட பருவ காலத்தில் மட்டும் வராமல், சுமார் 32.5 ஆண்டுகளில் அனைத்துப் பருவ காலங்களிலும் சுழற்சி முறையில் வருகின்றன. இதனால், உலகின் எந்தப் பகுதியில் வாழும் முஸ்லிமும், கோடையின் நீண்ட பகல்களிலும், குளிர்காலத்தின் குறுகிய பகல்களிலும் நோன்பு நோற்பது போன்ற வணக்கங்களை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பைப் பெறுகிறார். இது வழிபாடுகளில் ஒரு உலகளாவிய சமத்துவத்தையும், ஆன்மீக அனுபவத்தையும் வழங்குகிறது.  

அம்சம்	ஹிஜ்ரி நாட்காட்டி	கிரிகோரியன் நாட்காட்டி
அடிப்படை	சந்திரன் (Lunar)	சூரியன் (Solar)
ஆண்டின் நாட்கள்	354 அல்லது 355	365 அல்லது 366
பருவகால தொடர்பு	இல்லை (பருவங்கள் மாறும்)	உண்டு (பருவங்களுடன் பொருந்தும்)
முதன்மைப் பயன்பாடு	இஸ்லாமிய வழிபாடுகள் மற்றும் பண்டிகைகள்	உலகளாவிய பொது மற்றும் வர்த்தகப் பயன்பாடு

பகுதி 2: முஹர்ரம் – புனிதமும் சிறப்பும்

2.1: குர்ஆன் மற்றும் சுன்னாவின் ஒளியில் புனித மாதங்கள்

ஹிஜ்ரி ஆண்டின் பன்னிரண்டு மாதங்களில் நான்கு மாதங்கள் புனிதமானவை என அல்லாஹ் தன் திருமறையில் குறிப்பிடுகிறான். “நிச்சயமாக, அல்லாஹ்விடம் மாதங்களின் எண்ணிக்கை பன்னிரண்டாகும்… அவற்றில் நான்கு மாதங்கள் புனிதமானவை. இதுவே நேரான மார்க்கமாகும். எனவே, அம்மாதங்களில் உங்களுக்கு நீங்களே தீங்கிழைத்துக் கொள்ளாதீர்கள்…” (அத்-தவ்பா 9:36).  

இந்த நான்கு புனித மாதங்கள் எவை என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தெளிவாக விளக்கினார்கள்: “ஆண்டு என்பது பன்னிரண்டு மாதங்கள். அவற்றில் நான்கு புனிதமானவை. மூன்று தொடர்ச்சியாக வருபவை: துல்-கஃதா, துல்-ஹஜ் மற்றும் முஹர்ரம். மற்றொன்று ரஜப்”. இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய காலத்தில்கூட அரேபியர்கள் இந்த மாதங்களைப் புனிதமாகக் கருதி, போர்களை நிறுத்தினர். இஸ்லாம் இந்த புனிதத்தை உறுதிசெய்து, அதற்கு தெய்வீக அங்கீகாரத்தை வழங்கியது. “உங்களுக்கு நீங்களே தீங்கிழைத்துக் கொள்ளாதீர்கள்” என்ற இறைவனின் கட்டளை, இந்த மாதங்களில் செய்யப்படும் பாவங்கள் மற்ற மாதங்களில் செய்யப்படும் பாவங்களை விடக் கடுமையானவை என்பதையும், அதேபோல் செய்யப்படும் நற்செயல்களுக்கு பன்மடங்கு நற்கூலி உண்டு என்பதையும் உணர்த்துகிறது. எனவே, இந்த மாதங்கள் அமைதி, ஆன்மீக வளர்ச்சி மற்றும் இறை நெருக்கத்தை அதிகப்படுத்துவதற்கான ஒரு சிறப்பு வாய்ப்பாகும்.  

2.2: ‘அல்லாஹ்வின் மாதம்’ – முஹர்ரத்தின் தனிச்சிறப்பு

புனித மாதங்கள் நான்குக்கும் பொதுவான சிறப்பு இருந்தாலும், முஹர்ரம் மாதத்திற்கு ஒரு தனித்துவமான கௌரவம் உண்டு. நபி (ஸல்) அவர்கள் இந்த மாதத்தை “ஷஹ்ருல்லாஹ் அல்-முஹர்ரம்” அதாவது “அல்லாஹ்வின் புனித மாதம்” என்று அழைத்தார்கள். ரமழான் உட்பட வேறு எந்த மாதத்திற்கும் இந்த சிறப்புப் பெயர் வழங்கப்படவில்லை.  

இந்த தனிச்சிறப்பு, இம்மாதத்தில் செய்யப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட வணக்கத்தோடு ஆழமாகத் தொடர்புடையது. நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ரமழானுக்குப் பிறகு சிறந்த நோன்பு, அல்லாஹ்வின் மாதமான முஹர்ரம் மாதத்தின் நோன்பாகும்”. இது, முஹர்ரம் மாதத்தில் நோற்கப்படும் உபரியான நோன்புகளுக்கு, ரமழானின் கட்டாய நோன்புக்கு அடுத்தபடியாக மிக உயர்ந்த அந்தஸ்தை வழங்குகிறது.  

இங்கு ஒரு அழகான இறையியல் தொடர்பு வெளிப்படுகிறது. ஒரு பிரபலமான ஹதீஸ் குத்ஸியில் அல்லாஹ் நோன்பைப் பற்றிக் கூறும்போது, “அது எனக்குரியது, அதற்கான கூலியை நானே வழங்குவேன்” என்று குறிப்பிடுகிறான். நோன்பு என்ற வணக்கம் அல்லாஹ்விற்கே உரியது என்று சிறப்பாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அந்த வணக்கம், உபரியான வணக்கங்களில் மிகச் சிறந்ததாக அமைவது “அல்லாஹ்வின் மாதம்” என்று பெயர் சூட்டப்பட்ட முஹர்ரம் மாதத்தில்தான். இது, முஹர்ரம் மாத நோன்பை வெறும் ஒரு நற்செயல் என்ற நிலையிலிருந்து உயர்த்தி, அது இறைவனோடு நேரடித் தொடர்புடைய ஒரு மகத்தான வணக்கமாக நிலைநிறுத்துகிறது.  

பகுதி 3: ஆஷுரா – வெற்றியும் தியாகமும் சங்கமிக்கும் நாள்

முஹர்ரம் மாதத்தின் பத்தாம் நாள் ‘ஆஷுரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. அரபியில் ‘அஷரா’ என்றால் பத்து என்று பொருள். இந்த நாள், இஸ்லாமிய வரலாற்றில் இரண்டு மாபெரும் நிகழ்வுகளின் சங்கமமாகத் திகழ்கிறது. ஒன்று, இறைவனின் அருளால் கிடைத்த மாபெரும் வெற்றி; மற்றொன்று, சத்தியத்திற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட உன்னத தியாகம்.  

3.1: ஃபிர்அவ்னிடமிருந்து மூஸா நபியின் விடுதலை

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்து வந்தபோது, அங்குள்ள யூதர்கள் முஹர்ரம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளில் நோன்பு நோற்பதைக் கண்டார்கள். “நீங்கள் ஏன் இந்த நாளில் நோன்பு நோற்கிறீர்கள்?” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டபோது, அவர்கள், “இது ஒரு மகத்தான நாள். இந்த நாளில்தான் அல்லாஹ், மூஸா (அலை) அவர்களையும், பனீ இஸ்ரவேல் மக்களையும் அவர்களின் எதிரியான ஃபிர்அவ்னிடமிருந்து காப்பாற்றினான். ஃபிர்அவ்னையும் அவனது படையையும் கடலில் மூழ்கடித்தான். அதற்கு அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக மூஸா (அலை) அவர்கள் நோன்பு நோற்றார்கள். எனவே, நாங்களும் நோன்பு நோற்கிறோம்” என்று பதிலளித்தார்கள்.  

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “உங்களை விட மூஸாவுக்கு நாங்களே அதிக உரிமை உடையவர்கள், அதிக நெருக்கமானவர்கள்” என்று கூறி, தாமும் அந்த நாளில் நோன்பு நோற்று, முஸ்லிம்களையும் நோன்பு நோற்கும்படி கட்டளையிட்டார்கள். இந்த நிகழ்வு, இறைத்தூதர்கள் அனைவரும் ஒரே கொள்கையின் சங்கிலித் தொடர்கள் என்பதையும், அநியாயத்திற்கு எதிரான சத்தியத்தின் வெற்றி என்பது அனைத்து இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கும் பொதுவான கொண்டாட்டம் என்பதையும் பறைசாற்றுகிறது.  

3.2: ஆஷுரா நோன்பு: நன்மைகளும், நோற்கும் முறையும்

ஆஷுரா நோன்பு நோற்பது இஸ்லாத்தில் மிகவும் சிறப்பிக்கப்பட்ட ஒரு சுன்னத்தான (உபரியான) வணக்கமாகும்.

• நன்மை: ஆஷுரா நோன்பின் மிக முக்கியச் சிறப்பு, அது அதற்கு முந்தைய ஆண்டின் (சிறு) பாவங்களுக்குப் பரிகாரமாக அமையும் என்பதாகும். நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஆஷுரா நாள் நோன்பு, அதற்கு முந்தைய ஆண்டின் பாவங்களுக்குப் பரிகாரமாக அமையும் என நான் அல்லாஹ்விடம் ஆதரவு வைக்கிறேன்” என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் மற்ற உபரியான நோன்புகளை விட இந்த நோன்பை நோற்பதில் அதிக ஆர்வம் காட்டினார்கள்.  
• நோற்கும் முறை: யூதர்களின் வழிபாட்டிலிருந்து இஸ்லாமிய வழிபாட்டை வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்காக, நபி (ஸல்) அவர்கள், “நான் அடுத்த ஆண்டு உயிருடன் இருந்தால், ஒன்பதாவது நாளிலும் நோன்பு நோற்பேன்” என்று கூறினார்கள். இதன் அடிப்படையில், ஆஷுரா நோன்பை மூன்று நிலைகளில் நோற்கலாம் என அறிஞர்கள் வழிகாட்டியுள்ளனர்:
  1. மிகச் சிறந்தது: முஹர்ரம் 9, 10 மற்றும் 11 ஆகிய மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்பது.
  2. சிறந்தது: முஹர்ரம் 9 (தாஸூஆ) மற்றும் 10 (ஆஷுரா) ஆகிய இரண்டு நாட்கள் நோன்பு நோற்பது.
  3. அனுமதிக்கப்பட்டது: முஹர்ரம் 10ம் நாள் மட்டும் நோன்பு நோற்பது.  

3.3: கர்பலாவின் சோகம்: சத்தியத்திற்காக ஒரு வீரமரணம்

ஆஷுரா நாளின் வரலாற்றுப் பக்கங்களில், மூஸா (அலை) அவர்களின் வெற்றிக்குப் பல தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு, மற்றொரு மாபெரும் நிகழ்வு பதிவானது. அது, நபி (ஸல்) அவர்களின் அன்புப் பேரர் இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்களின் வீரமரணம்.

• வரலாற்றுப் பின்னணி: நான்காவது கலீஃபா அலீ (ரலி) அவர்களின் மகனான இமாம் ஹஸன் (ரலி) அவர்களுக்கும், முஆவியா (ரலி) அவர்களுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட சமாதான உடன்படிக்கைக்கு மாறாக, முஆவியா (ரலி) அவர்கள் தன் மகன் யஸீதை தனக்குப் பின் ஆட்சியாளராக நியமித்தார். இது, கலீஃபாக்களை ஆலோசனை மூலம் தேர்ந்தெடுக்கும் இஸ்லாமிய மரபை மீறி, இஸ்லாத்தில் முடியாட்சியை அறிமுகப்படுத்தியது. யஸீதின் ஆட்சி இஸ்லாமிய நெறிமுறைகளுக்கு முரணாகவும், கொடுங்கோன்மையாகவும் இருந்தது.  
• இமாம் ஹுசைனின் நிலைப்பாடு: யஸீத், தனக்கு பைஅத் (விசுவாசப் பிரமாணம்) செய்யுமாறு இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்களைக் கட்டாயப்படுத்தினான். ஆனால், ஒரு அநீதியான, இஸ்லாத்திற்குப் புறம்பான ஆட்சியாளருக்கு அங்கீகாரம் வழங்குவது சத்தியத்திற்குச் செய்யும் துரோகம் என்று கருதிய இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்கள், பைஅத் செய்ய உறுதியாக மறுத்தார்கள்.  
• பயணமும் துரோகமும்: இந்தச் சூழலில், ஈராக்கின் கூஃபா நகர மக்கள், தாங்கள் இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்களுக்கு ஆதரவளிப்பதாகக் கூறி ஆயிரக்கணக்கான கடிதங்களை அனுப்பினர். மக்களின் அழைப்பை ஏற்று, இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்கள் தனது குடும்பத்தினர் மற்றும் சுமார் 72 தோழர்களுடன் கூஃபாவை நோக்கிக் கிளம்பினார்கள். ஆனால், யஸீதின் புதிய ஆளுநரான உபைதுல்லாஹ் இப்னு ஸியாத், கூஃபா மக்களை மிரட்டிப் பணிய வைத்துவிட்டான். இமாம் ஹுசைனுக்கு ஆதரவளிப்பதாக உறுதியளித்தவர்கள், அவரைக் கைவிட்டனர்.  
• கர்பலாவில் முற்றுகை: கூஃபாவை நெருங்கும் வழியில், ‘கர்பலா’ என்ற வறண்ட பாலைவனப் பெருவெளியில் இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்களின் சிறிய கூட்டம், யஸீதின் பல்லாயிரக்கணக்கான படை வீரர்களால் வழிமறிக்கப்பட்டு முற்றுகையிடப்பட்டது. யூப்ரடீஸ் நதியிலிருந்து தண்ணீர் எடுக்கவும் தடை விதிக்கப்பட்டது. பல நாட்கள், இமாம் ஹுசைனின் கூட்டத்தினர், பச்சிளம் குழந்தைகள் உட்பட, தாகத்தால் தவித்தனர்.  
• ஆஷுராவில் வீரமரணம்: ஹிஜ்ரி 61, முஹர்ரம் 10ம் நாள், அதாவது ஆஷுரா அன்று, போர் மூண்டது. மிகக் குறைவான எண்ணிக்கையில் இருந்தபோதிலும், இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்களும், அவரது தோழர்களும் அசாதாரணமான வீரத்துடன் போரிட்டனர். ஒருவர்பின் ஒருவராக அனைவரும் வீரமரணம் அடைந்தனர். இறுதியில், தனித்து நின்ற இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்களும் கொல்லப்பட்டு, ஷஹீத் (வீரமரணம்) ஆனார்கள்.  

3.4: கர்பலா நமக்குக் கற்பிக்கும் காலத்தால் அழியாத பாடங்கள்

கர்பலா நிகழ்வு ஒரு சோக வரலாறு மட்டுமல்ல, அது மனிதகுலத்திற்கான ஒரு படிப்பினைகளின் பெட்டகம்.

• அநீதிக்கு எதிரான நிலைப்பாடு: எவ்வளவு பெரிய சக்தியாக இருந்தாலும், அநீதிக்கும் கொடுங்கோன்மைக்கும் எதிராக நிற்பது ஒரு இறைநம்பிக்கையாளனின் தலையாய கடமை என்பதை இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்களின் நிலைப்பாடு உணர்த்துகிறது.  
• கொள்கைக்கான தியாகம்: உண்மையான வெற்றி என்பது பதவியிலோ, அதிகாரத்திலோ இல்லை; மாறாக, சத்தியத்திற்காகவும், இஸ்லாமியக் கொள்கைகளுக்காகவும் தனது குடும்பம், செல்வம், உயிர் என அனைத்தையும் தியாகம் செய்வதில் உள்ளது என்பதை கர்பலா பறைசாற்றுகிறது.  
• தார்மீக வெற்றி: இராணுவ ரீதியாக கர்பலாவில் இமாம் ஹுசைன் (ரலி) தோற்கடிக்கப்பட்டாலும், தார்மீக ரீதியாக அவர் பெற்ற வெற்றி மகத்தானது. அவரது தியாகம், யஸீதின் ஆட்சியின் அநீதியான முகத்திரையைக் கிழித்து, இஸ்லாத்தின் உண்மையான விழுமியங்களைப் பாதுகாக்க உதவியது. அதுவே பிற்காலத்தில் உமையா ஆட்சியின் வீழ்ச்சிக்கு ஒரு காரணமாகவும் அமைந்தது.  
• வெற்றியின் மறுபரிமாணம்: இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளும் ஒரே நாளில் சங்கமிப்பது, “வெற்றி” என்பதன் ஆழமான பொருளை நமக்குக் கற்பிக்கிறது. சில நேரங்களில், அல்லாஹ் தனது அடியார்களுக்கு மூஸா (அலை) அவர்களுக்குக் கிடைத்தது போன்ற பௌதீக ரீதியான விடுதலையின் மூலம் வெற்றியை வழங்குகிறான். வேறு சில சமயங்களில், இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்களுக்குக் கிடைத்தது போன்று, தியாகத்தின் மூலம் கொள்கையை நிலைநிறுத்தி, காலத்தால் அழியாத தார்மீக வெற்றியை வழங்குகிறான். ஆஷுரா என்பது, இறைவனின் உதவி வெளிப்படும் இந்த இரண்டு விதமான வெற்றிகளையும் சிந்தித்துப் பார்க்கும் ஒரு நாளாகும்.

பகுதி 4: சரியான அனுசரிப்பும், தவிர்க்க வேண்டிய அனாச்சாரங்களும்

முஹர்ரம் மாதத்தையும், குறிப்பாக ஆஷுரா நாளையும் எவ்வாறு அனுசரிக்க வேண்டும் என்பதில் தெளிவான இஸ்லாமிய வழிகாட்டுதல்கள் உள்ளன. அதே சமயம், காலப்போக்கில் மார்க்கத்தில் இல்லாத பல புதுமைகளும் (பித்அத்கள்) இதில் கலந்துவிட்டன.

4.1: துக்கத்தை வெளிப்படுத்துவதில் இஸ்லாத்தின் வழிகாட்டுதல்

ஒருவர் இறந்தால் துக்கம் அனுசரிப்பது மனித இயல்பு. ஆனால், அந்தத் துக்கத்தை வெளிப்படுத்துவதில் இஸ்லாம் சில வரம்புகளை விதித்துள்ளது. நபி (ஸல்) அவர்கள் வரம்பு மீறிய துக்க அனுஷ்டானங்களைத் தடை செய்துள்ளார்கள்.

• சப்தமாக ஒப்பாரி வைத்து அழுவது.  
• கன்னங்களிலும், மார்பிலும் அறைந்து கொள்வது.  
• ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொள்வது.  

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “(துக்கத்தின்போது) கன்னங்களில் அறைந்து கொள்பவனும், ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொள்பவனும், அறியாமைக் காலத்து வார்த்தைகளைப் பேசுபவனும் நம்மைச் சார்ந்தவன் அல்லன்” (புகாரி: 1294). நபி (ஸல்) அவர்களின் அன்பு மகன் இப்ராஹீம் இறந்தபோதும், ஜஃபர் (ரலி) போன்ற தோழர்கள் வீரமரணம் அடைந்தபோதும் அவர்கள் ஆழ்ந்த கவலை கொண்டார்களே தவிர, இது போன்ற சடங்குகளில் ஈடுபடவில்லை. இஸ்லாத்தில் துக்கம் அனுசரிக்கும் காலம் பொதுவாக மூன்று நாட்கள் மட்டுமே (விதவைகளுக்கு விதிவிலக்கு உண்டு).  

4.2: முஹர்ரம் மாதத்தில் காணப்படும் பித்அத்கள் (மார்க்கத்தில் இல்லாத புதுமைகள்)

இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்களின் வீரமரணம் ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் இதயத்திலும் சோகத்தை ஏற்படுத்தக் கூடியது என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால், அந்த சோகத்தை வெளிப்படுத்துகிறோம் என்ற பெயரில், மார்க்கம் அனுமதிக்காத செயல்களில் ஈடுபடுவது பித்அத் ஆகும்.

• சடங்கு ரீதியான துக்கம்: ஆஷுரா நாளை துக்க நாளாக மட்டும் அனுசரித்து, ஒப்பாரி வைப்பது, ஊர்வலங்கள் நடத்துவது போன்றவை மார்க்கத்தில் இல்லாத புதுமைகளாகும்.  
• உடலை வருத்திக் கொள்ளுதல்: சங்கிலிகளால் முதுகில் அடித்துக் கொள்வது, கத்தி மற்றும் வாள்களால் தலையைக் கீறி இரத்தம் சிந்துவது போன்ற செயல்கள் இஸ்லாத்தில் வன்மையாகக் கண்டிக்கப்பட்டுள்ளன. அல்லாஹ் கண்ணியப்படுத்திய மனித உடலை இவ்வாறு இழிவுபடுத்துவது ஹராம் ஆகும்.  
• சின்னங்களை புனிதப்படுத்துதல்: ‘பஞ்சா’ எனப்படும் கை வடிவச் சின்னங்களையும், இமாம் ஹுசைனின் கல்லறை போன்ற உருவங்களையும் செய்து ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்வதும், அவற்றை புனிதமாகக் கருதுவதும் இஸ்லாத்திற்கு முரணானவை.  
• எதிர்-புதுமைகள்: ஒரு சாரார் துக்க அனுஷ்டானங்களில் எல்லை மீறிச் சென்றதற்கு எதிர்வினையாக, வேறு சிலர் ஆஷுரா நாளை ஒரு பெருநாள் போலக் கருதி, சிறப்பு உணவுகள் தயாரிப்பது, புத்தாடை அணிவது போன்ற கொண்டாட்டங்களில் ஈடுபடுகின்றனர். இதுவும் ஒரு பித்அத் ஆகும்.  

இமாம் இப்னு தைமியா (ரஹ்) அவர்கள் சுட்டிக் காட்டியது போல, ஷைத்தான் ஆஷுரா விடயத்தில் மக்களை இரண்டு உச்சகட்ட வழிகேடுகளின் பக்கம் திருப்பினான்: ஒன்று, வரம்பு மீறிய துக்க அனுஷ்டானம்; மற்றொன்று, அதற்கு எதிரான வரம்பு மீறிய கொண்டாட்டம். இவை இரண்டுமே நபிவழிக்கு முரணானவை. உண்மையான நபிவழி என்பது, மூஸா (அலை) அவர்களின் வெற்றிக்காக நன்றி செலுத்தி நோன்பு நோற்பதும், இமாம் ஹுசைன் (ரலி) அவர்களின் தியாகத்தை நினைவுகூர்ந்து அதிலிருந்து படிப்பினை பெறுவதும், அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்வதுமே ஆகும்.

முடிவுரை: முஹர்ரத்தை ஈமானிய உணர்வோடு வரவேற்போம்

முஹர்ரம், ‘அல்லாஹ்வின் மாதம்’, ஒரு புதிய ஆண்டின் தொடக்கத்தை மட்டுமல்ல, ஒரு புதிய ஆன்மீகப் பயணத்திற்கான வாய்ப்பையும் நமக்கு வழங்குகிறது. ஹிஜ்ரி புத்தாண்டின் தொடக்கம், இஸ்லாமிய உம்மத்தின் உருவாக்கத்தையும் அதன் கூட்டு அடையாளத்தையும் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. ஆஷுரா நாள், இறைவனின் உதவியின் மீதான நம்பிக்கையையும், சத்தியத்திற்காக எதையும் தியாகம் செய்யும் உறுதியையும் நம் இதயங்களில் விதைக்கிறது.

எனவே, இந்த புனித மாதத்தை நாம் சரியான முறையில் வரவேற்போம். நபி (ஸல்) அவர்கள் காட்டித்தந்த வழியில் தாஸூஆ மற்றும் ஆஷுரா நோன்புகளை நோற்போம். கர்பலாவின் தியாகத்திலிருந்து அநீதிக்கு எதிராக நிற்கும் துணிவையும், கொள்கைப் பிடிப்பையும் கற்றுக் கொள்வோம். அதே சமயம், மார்க்கத்தில் இல்லாத அனாச்சாரங்கள் மற்றும் பித்அத்களை விட்டும் முழுமையாக விலகி இருப்போம். இந்த முஹர்ரம், நமது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படவும், நமது ஈமான் வலுப்பெறவும், நீதியோடும் இறையச்சத்தோடும் வாழ்வதற்கான ஒரு புதிய தொடக்கமாக அமைய எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்திப்போமாக.