இஸ்லாம் என்பது வெறும் சடங்குகளின் தொகுப்பல்ல; அது ஒரு முழுமையான வாழ்க்கை நெறி. இந்த நெறியின் அடிப்படை அஸ்திவாரமே ‘மறுத்தல்’ என்ற உன்னதமான தத்துவத்தில் தான் தொடங்குகிறது. இஸ்லாமிய ஏகத்துவக் கொள்கையின் பிரகடனமான ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்பதில் வரும் ‘லா’ (இல்லை/மறுப்பு) என்பது, அனைத்துப் பொய் தெய்வங்களையும், அநீதிகளையும், வழிகேடுகளையும் அடியோடு மறுப்பதைக் குறிக்கிறது. ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) எதை ஏற்க வேண்டும் என்பதை விட, எதை மறுக்க வேண்டும் என்பதில் மிகத் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.
இந்தக் கட்டுரையில், இஸ்லாமிய அடிப்படையில் ‘மறு’ என்ற சொல்லின் ஆழமான பரிமாணங்கள், தீமைகளை மறுப்பதன் அவசியம் மற்றும் நிலையான வாழ்வான ‘மறுமை’ குறித்த தெளிவான விளக்கங்களை அஹ்லுஸ் சுன்னா வல் ஜமாஆவின் கொள்கைப்படி விரிவாகக் காண்போம்.
1. கலிமாவின் தொடக்கமே மறுப்பு தான்
இஸ்லாத்தின் நுழைவு வாயிலான கலிமா தையிபாவில், ஈமான் கொள்வதற்கு முன்பே ‘மறுப்பு’ முன்வைக்கப்படுகிறது. “வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை” என்று உலகிலுள்ள அனைத்து போலி அதிகாரங்களையும், சிலைகளையும், மன இச்சைகளையும் மறுத்த பிறகே, “அல்லாஹ்வைத் தவிர” என்று உண்மையான இறைவனை நாம் அங்கீகரிக்கிறோம். இந்த மறுப்பு இல்லையென்றால், அங்கே தூய்மையான ஏகத்துவம் மலர முடியாது.
தா கூத்தை மறுத்தல் (Rejecting Taghut)
திருக்குர்ஆன் தெளிவாகக் கூறுகிறது:
“மார்க்கத்தில் எவ்வித வற்புறுத்தலும் இல்லை; வழிகேட்டிலிருந்து நேர்வழி முற்றிலும் பிரிந்து தெளிவாகிவிட்டது. எவர் தா கூத்தை (தீய சக்திகளை/போலி தெய்வங்களை) மறுத்து, அல்லாஹ்வை நம்புகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக அறுந்து போகாத பலமான கயிற்றைப் பிடித்துக் கொண்டார்.” (அல்குர்ஆன் 2:256)
இங்கே ‘தா கூத்’ என்பது அல்லாஹ்வுக்கு மாற்றமாக வணங்கப்படும் அல்லது பின்பற்றப்படும் அனைத்தையும் குறிக்கும். அவற்றை மறுப்பது ஈமானின் அடிப்படை நிபந்தனையாகும்.
2. தீமைகளை மறுத்தல்: சமூகப் பொறுப்பு
ஒரு முஸ்லிம் தனிப்பட்ட முறையில் நல்லவராக இருந்தால் மட்டும் போதாது; அவர் சமூகத்தில் நிகழும் தீமைகளை மறுப்பவராகவும், தடுப்பவராகவும் இருக்க வேண்டும். இதையே இஸ்லாம் ‘நஹ்யி அனில் முன்கர்’ (தீமையைத் தடுத்தல்) என்கிறது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“உங்களில் யாராவது ஒரு தீமையைக் கண்டால், அவர் அதைத் தனது கையால் தடுக்கட்டும். அதற்கு முடியாவிட்டால் தனது நாவால் (தடுக்கட்டும்). அதற்கும் முடியாவிட்டால் தனது உள்ளத்தால் (வெறுத்து ஒதுக்கட்டும்). இதுவே ஈமானின் மிக பலவீனமான நிலையாகும்.” (ஆதாரம்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)
தீமையை மறுப்பதன் படிநிலைகள்
- செயல் ரீதியான மறுப்பு: அதிகாரம் உள்ளவர்கள் அநீதியைக் கைகளால் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும்.
- சொல் ரீதியான மறுப்பு: அறிவுரைகள், பிரச்சாரங்கள் மற்றும் எழுத்துக்கள் மூலம் தீமைகளைச் சுட்டிக்காட்டி மறுத்தல்.
- மன ரீதியான மறுப்பு: தீமையைத் தடுக்க முடியாத சூழலில் கூட, அதைச் சகித்துக் கொள்ளாமல் மனதளவில் வெறுப்பது.
3. மன இச்சைகளை (நப்ஸ்) மறுத்தல்
மனிதனின் மிகப்பெரிய எதிரி அவனது சொந்த மன இச்சைதான். ஷைத்தான் மனிதனை வழிகெடுப்பதற்கு அவனது ஆசைகளையே கருவியாகப் பயன்படுத்துகிறான். எனவே, இறைவனுக்கு மாறு செய்யத் தூண்டும் மன இச்சைகளை ‘மறுப்பது’ ஒரு பெரும் ஜிஹாதாகக் கருதப்படுகிறது.
திருக்குர்ஆன் கூறுகிறது:
“எவர் தனது இறைவனின் முன்னிலையில் நிற்பதை அஞ்சி, மன இச்சைகளை விட்டும் தன்னைத் தடுத்துக் கொண்டாரோ, நிச்சயமாக அவருக்குச் சுவர்க்கமே தங்குமிடமாகும்.” (அல்குர்ஆன் 79:40-41)
நடைமுறை உதாரணம்: யூசுப் (அலை) அவர்களின் வரலாறு
அழகிய வாலிபராக இருந்த யூசுப் (அலை) அவர்கள், ஒரு நாட்டின் உயர்குடிப் பெண் தவறான செயலுக்கு அழைத்தபோது, “மஆதல்லாஹ்” (அல்லாஹ்விடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று கூறி அந்தத் தீமையை ஆணித்தரமாக மறுத்தார்கள். இந்த ‘மறுப்பு’ தான் அவர்களை வரலாற்றில் அழியாத இடத்தைப் பிடிக்கச் செய்தது. இன்றைய இளைஞர்களுக்கு இதில் பெரும் பாடம் உள்ளது. சமூக வலைதளங்கள் மற்றும் நவீன கலாச்சாரம் தரும் ஆபாசத் தூண்டல்களை ‘மறுப்பது’ காலத்தின் கட்டாயமாகும்.
4. பித்அத்துகளை (நூதனங்களை) மறுத்தல்
மார்க்கத்தின் பெயரால் புகுத்தப்படும் புதிய சடங்குகள் மற்றும் கொள்கைகளை அஹ்லுஸ் சுன்னா கொள்கைப்படி மறுப்பது ஈமானின் பாதுகாப்பாகும். நபி (ஸல்) அவர்கள் காட்டித்தராத எந்த ஒரு வழிபாட்டு முறையும் இறைவனிடம் அங்கீகரிக்கப்படாது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நமது இந்த (மார்க்க) விவகாரத்தில் இல்லாத ஒரு புதிய விஷயத்தை எவர் உருவாக்குகிறாரோ, அது மறுக்கப்பட வேண்டியதாகும்.” (ஆதாரம்: ஸஹீஹ் புகாரி)
இங்கே ‘மறு’ என்பது மார்க்கத்தின் தூய்மையைப் பாதுகாக்கும் அரணாகச் செயல்படுகிறது. முன்னோர்கள் செய்தார்கள் என்பதற்காக குர்ஆன் மற்றும் சுன்னாவிற்கு முரணான விஷயங்களைச் செய்வது அறிவுடைய செயலல்ல.
5. மறுமை (The Hereafter): நிலையான வாழ்வு
‘மறு’ என்ற சொல்லின் மற்றொரு முக்கியப் பரிமாணம் மறுமை. இம்மை வாழ்வு என்பது ஒரு சோதனைக்களம் மட்டுமே. இங்கு நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் கூலி வழங்கப்படும் இடமே மறுமை வாழ்வாகும்.
மறுமை ஏன் அவசியம்?
உலகில் அநீதி இழைத்தவர்கள் தண்டிக்கப்படாமலும், நன்மை செய்தவர்கள் உரிய அங்கீகாரம் பெறாமலும் மரணிப்பதைப் பார்க்கிறோம். இறைவனின் நீதியை நிலைநாட்ட ஒரு தீர்ப்பு நாள் அவசியம். அதுவே மறுமை நாள்.
திருக்குர்ஆன் எச்சரிக்கிறது:
“ஒவ்வோர் ஆத்மாவும் மரணத்தைச் சுவைத்தே தீரும்; அன்றியும், உங்கள் கூலிகள் மறுமை நாளில்தான் உங்களுக்கு முழுமையாகக் கொடுக்கப்படும்.” (அல்குர்ஆன் 3:185)
மறுமை வாழ்வின் நிலைகள்
- பர்ஸக் (திரை): மரணம் முதல் கியாமத் நாள் வரை ஆன்மா தங்கியிருக்கும் இடைப்பட்ட காலம்.
- கியாமத் (மறு உயிர்ப்பு): உலக அழிவிற்குப் பின் அனைவரும் மீண்டும் எழுப்பப்படும் நாள்.
- மஹ்ஷர் (விசாரணை மைதானம்): இறைவனின் முன்னிலையில் கணக்குக் கொடுக்கக் காத்திருக்கும் நிலை.
- மீஸான் (தராசு): நன்மைகளும் தீமைகளும் எடை போடப்படும் தருணம்.
- ஸிராத் (பாலம்): நரகத்தின் மீது அமைக்கப்பட்டிருக்கும் பாலம், இதைக் கடந்தே சுவர்க்கம் செல்ல வேண்டும்.
6. இம்மைக்கும் மறுமைக்கும் இடையிலான தொடர்பு
இம்மை என்பது ஒரு விவசாய நிலத்தைப் போன்றது. இங்கே எதை விதைக்கிறோமோ அதைத்தான் மறுமையில் அறுவடை செய்வோம். “உலகம் மறுமையின் விளைநிலம்” என்பது ஆலிம்களின் வாக்கு.
மறுமை வெற்றிக்கான வழிகள்:
- தக்வா (இறையச்சம்): ரகசியத்திலும் பகிரங்கத்திலும் அல்லாஹ்வைக் கண்காணிப்பவனாகக் கருதுதல்.
- ஸதக்கத்துல் ஜாரியா: நாம் இறந்த பிறகும் நன்மை தரக்கூடிய அறப்பணிகள் (கல்வி, மரம் நடுதல், பொதுநலப் பணிகள்).
- பயனுள்ள கல்வி: மற்றவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டும் அறிவைப் பரப்புதல்.
7. நடைமுறை வாழ்வில் ‘மறு’ – சில ஆலோசனைகள்
ஒரு முஸ்லிம் தனது அன்றாட வாழ்வில் பின்வரும் விஷயங்களை ‘மறுக்க’ பழகிக் கொள்ள வேண்டும்:
அ) லஞ்சத்தையும் ஹராமான வருமானத்தையும் மறுத்தல்
பொருளாதார நெருக்கடி ஏற்படும்போது, குறுக்கு வழியில் பணம் சம்பாதிக்கும் வாய்ப்புகள் வரலாம். “அல்லாஹ் எனக்குத் தடை செய்துள்ளான்” என்று கூறி அதை மறுப்பதே சிறந்த ஈமானாகும். ஹராமான உணவால் வளர்க்கப்பட்ட உடல் நரகத்திற்கே தகுதியானது என்ற ஹதீஸை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
ஆ) புறம் பேசுவதையும் வீண் பேச்சுகளையும் மறுத்தல்
மற்றவர்களைப் பற்றித் தவறாகப் பேசப்படும் சபைகளில் அமர்வதைத் தவிர்ந்து, அத்தகைய பேச்சுகளை மறுக்க வேண்டும். “நல்லதைப் பேசுங்கள் அல்லது மௌனமாக இருங்கள்” என்பது நபிமொழி.
இ) காலத்தை வீணாக்குவதை மறுத்தல்
நவீன உலகில் பொழுதுபோக்கு என்ற பெயரில் பல மணிநேரங்கள் வீணடிக்கப்படுகின்றன. மறுமையில் ‘காலம்’ குறித்துக் கேள்வி கேட்கப்படும் என்பதை உணர்ந்து, பயனற்ற விஷயங்களை மறுத்து ஆக்கப்பூர்வமான பணிகளில் ஈடுபட வேண்டும்.
8. மறுமையின் மீதான நம்பிக்கையினால் ஏற்படும் நன்மைகள்
மறுமை நம்பிக்கை ஒரு மனிதனின் ஆளுமையை முழுமையாக மாற்றியமைக்கிறது:
- மன அமைதி: உலகில் ஏற்படும் இழப்புகளைப் பற்றி கவலைப்படாமல், மறுமைப் பரிசை நோக்கிப் பயணிக்க இது உதவும்.
- நேர்மை: யாரும் பார்க்காத போதும் நேர்மையாக நடக்கச் செய்யும். ஏனெனில் இறைவன் பார்க்கிறான் என்ற உணர்வு மேலோங்கும்.
- தன்னலமற்ற சேவை: கைமாறு கருதாமல் பிறருக்கு உதவும் குணத்தை வளர்க்கும்.
முடிவுரை
சுருக்கமாகக் கூறினால், இஸ்லாமிய வாழ்வில் ‘மறு’ என்பது ஒரு பலவீனமான சொல் அல்ல; அது ஈமானின் உறுதிப்பாட்டைக் குறிக்கும் ஒரு வீரமிக்க சொல். தீமைகளை மறுப்பதிலும், வழிகேடுகளைப் புறக்கணிப்பதிலும், மன இச்சைகளைக் கட்டுப்படுத்துவதிலும் தான் ஒரு முஃமினின் வெற்றி அடங்கியுள்ளது.
நாம் வாழும் இந்த உலகம் தற்காலிகமானது. இங்கு நாம் எதை மறுக்கிறோமோ (அல்லாஹ்வுக்காக), அதற்குப் பகரமாக மறுமையில் அல்லாஹ் மிகச் சிறந்ததை வழங்குவான். “நிச்சயமாக மறுமை வாழ்வே உங்களுக்குச் சிறந்தது மற்றும் நிலையானது” (அல்குர்ஆன் 87:17) என்ற வசனத்தை நமது இதயங்களில் பதிய வைத்துக் கொள்வோம்.
அல்லாஹ் நம் அனைவரையும் தீமைகளை மறுத்து, நன்மைகளை ஏவி, ஈமானின் பூரணத்துவத்தைப் பெற்று, மறுமையில் ஜன்னத்துல் ஃபிர்தவ்ஸ் எனும் உயரிய சுவர்க்கத்தைப் பெறத் தௌஃபீக் செய்வானாக! ஆமீன்.