ந: நற்செயல்களின் அஸ்திவாரம் – நிய்யத் (எண்ணம்) குறித்த ஓர் விரிவான இஸ்லாமிய ஆய்வு

இஸ்லாமிய வாழ்வியலில் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு ஆன்மா உண்டு. அந்த ஆன்மா தான் “நிய்யத்” எனப்படும் “எண்ணம்” ஆகும். அரபு மொழியில் ‘ந’ (Nun) என்ற எழுத்தில் தொடங்கும் இந்த பதம், ஒரு முஃமினின் வாழ்வை தீர்மானிக்கும் மிக முக்கியமான காரணியாக அமைகிறது. “செயல்கள் அனைத்தும் எண்ணங்களைப் பொறுத்தே அமைகின்றன” என்பது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் பொன்மொழி. இந்த கட்டுரையில், இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் எண்ணங்களின் முக்கியத்துவம், அதன் தாக்கம் மற்றும் நடைமுறை வாழ்வில் நாம் எவ்வாறு நம் எண்ணங்களைச் செம்மைப்படுத்தலாம் என்பதை அஹ்லுஸ் சுன்னா வல் ஜமாஆ கொள்கைகளின் அடிப்படையில் விரிவாகக் காண்போம்.

1. நிய்யத் என்றால் என்ன? – ஓர் விளக்கம்

அரபு மொழியில் ‘நிய்யத்’ என்பதற்கு ‘நாட்டம்’ அல்லது ‘நோக்கம்’ என்று பொருள். இஸ்லாமிய சட்டவியலில் (பிக்ஹ்), ஒரு வணக்கத்தை (இபாதத்) மற்றொன்றிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்கும், ஒரு செயலை அல்லாஹ்விற்காகவே செய்கிறோம் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதற்கும் உள்ளத்தால் கொள்ளும் உறுதியே நிய்யத் ஆகும்.

இமாம் நவவி (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: “நிய்யத் என்பது உள்ளத்தால் மேற்கொள்ளப்படும் ஒரு தீர்மானம். இது நாவால் சொல்லப்படுவதை விட உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து உருவாவதே முக்கியமானது.”

நிய்யத்தின் இரு முக்கிய நோக்கங்கள்:

• வணக்கங்களை வேறுபடுத்துதல்: உதாரணமாக, ஒருவர் மதிய நேரத்தில் நான்கு ரக்அத்கள் தொழுகிறார். அது ‘ளுஹர்’ கடமையான தொழுகையா அல்லது ‘சுன்னத்தான’ தொழுகையா என்பதை அவரது நிய்யத் தான் தீர்மானிக்கிறது.
• நோக்கத்தை உறுதிப்படுத்துதல்: அந்தச் செயல் அல்லாஹ்விற்காகச் செய்யப்படுகிறதா அல்லது முகஸ்துதிக்காக (ரியா) செய்யப்படுகிறதா என்பதைப் பிரித்தறிவது.

2. குர்ஆன் கூறும் ‘எண்ணம்’ மற்றும் ‘இக்லாஸ்’

அல்லாஹ் தன் திருமறையில் பல இடங்களில் மனிதனின் வெளிப்படையான செயல்களை விட, அவனது உள்ளத்தில் மறைந்திருக்கும் நோக்கங்களையே அதிகம் வலியுறுத்துகிறான். தூய்மையான எண்ணம் என்பது ‘இக்லாஸ்’ (மனத்தூய்மை) என்ற சொல்லால் குர்ஆனில் குறிக்கப்படுகிறது.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

“(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: உங்கள் உள்ளங்களில் உள்ளதை நீங்கள் மறைத்தாலும் அல்லது அதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினாலும் அல்லாஹ் அதனை அறிகிறான்.” (அல்குர்ஆன் 3:29)

மற்றொரு வசனத்தில் அல்லாஹ் குறிப்பிடுகிறான்:

“அல்லாஹ்வின் பக்கம் முற்றிலும் சாய்ந்தவர்களாக, அவனுக்கே மார்க்கத்தை (வணக்கத்தை) தூய்மையாக்கியவர்களாக அல்லாஹ்வை வணங்க வேண்டும் என்பதற்காகவே அன்றி அவர்கள் ஏவப்படவில்லை.” (அல்குர்ஆன் 98:5)

இந்த வசனங்கள் நமக்கு உணர்த்துவது என்னவெனில், நம்முடைய வணக்க வழிபாடுகள் எவ்வளவு பிரம்மாண்டமாக இருந்தாலும், அதில் ‘அல்லாஹ்வின் திருப்தி’ என்ற ஒற்றை நோக்கம் இல்லையெனில், அவை இறைவனிடத்தில் மறுக்கப்படும் என்பதாகும்.

3. ஹதீஸ்களின் ஒளியில் நிய்யத்

இஸ்லாமிய வரலாற்றில் மிக முக்கியமான ஹதீஸாகக் கருதப்படுவது எண்ணம் குறித்த ஹதீஸ் ஆகும். ஸஹீஹுல் புகாரியின் முதல் ஹதீஸாக இதுவே இடம்பெற்றுள்ளது.

உமர் இப்னு கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்: “நிச்சயமாகச் செயல்கள் அனைத்தும் எண்ணங்களைப் பொறுத்தே அமைகின்றன. ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் அவர் எண்ணியது மட்டுமே கிடைக்கிறது. எவரது ஹிஜ்ரத் (நாடு துறத்தல்) அல்லாஹ்விற்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் அமைகிறதோ, அவரது ஹிஜ்ரத் அல்லாஹ்விடமும் அவனது தூதரிடமும் அங்கீகரிக்கப்படும். எவரது ஹிஜ்ரத் அவர் அடைய விரும்பும் உலக ஆதாயத்திற்காகவோ அல்லது அவர் மணக்க விரும்பும் ஒரு பெண்ணுக்காகவோ அமைகிறதோ, அவரது ஹிஜ்ரத் எதற்காக அமைந்ததோ அதுவாகவே கருதப்படும்.” (ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்)

இந்த ஹதீஸின் முக்கியத்துவம்:

இமாம் ஷாபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகையில், “இந்த ஒரு ஹதீஸ் மார்க்கக் கல்வியின் மூன்றில் ஒரு பகுதியாகும்” என்றார்கள். ஏனெனில், மனிதனின் செயல்பாடுகள் மூன்று விதம்: உள்ளத்தால் செய்வது, நாவால் பேசுவது, உறுப்புகளால் செய்வது. இதில் உள்ளத்தால் செய்யும் ‘நிய்யத்’ தான் மற்ற இரண்டிற்கும் அடிப்படையாக அமைகிறது.

4. சாதாரணச் செயல்களை இபாதத்தாக (வணக்கமாக) மாற்றுவது எப்படி?

ஒரு முஃமினின் சிறப்பம்சம் என்னவெனில், அவன் தனது அன்றாட உலகியல் காரியங்களைக் கூட நற்கூலி தரும் வணக்கங்களாக மாற்ற முடியும். இதற்கு ‘நிய்யத்’ எனும் ரசவாதம் அவசியம்.

சில உதாரணங்கள்:

• உணவு உட்கொள்ளுதல்: பசியைத் தீர்க்க உண்கிறேன் என்று எண்ணாமல், “அல்லாஹ்வுக்கு இபாதத் செய்வதற்குத் தேவையான உடல் சக்தியைப் பெற உண்கிறேன்” என்று எண்ணினால், அந்தச் சாப்பிடும் நேரமும் இபாதத்தாக மாறும்.
• உறக்கம்: “நாளை அதிகாலை சுப்ஹ் தொழுகைக்குப் புத்துணர்ச்சியுடன் எழ வேண்டும்” என்ற எண்ணத்துடன் உறங்கினால், அந்த உறக்கம் முழுவதும் நன்மையாக எழுதப்படும்.
• பொருளீட்டுதல்: “என் குடும்பத்தை மற்றவர்களிடம் கையேந்த விடாமல் கௌரவமாகப் பராமரிக்கவும், ஏழைகளுக்குத் தர்மம் செய்யவும் உழைக்கிறேன்” என்று ஒரு தொழிலாளி எண்ணினால், அவரது ஒவ்வொரு வியர்வைத் துளியும் ஸதக்காவாக (தர்மமாக) மாறும்.

இதையே அறிஞர்கள், “அறிஞர்களின் பழக்கவழக்கங்கள் வணக்கங்களாக இருக்கும்; பாமரர்களின் வணக்கங்கள் பழக்கவழக்கங்களாக இருக்கும்” என்று குறிப்பிடுகின்றனர். அதாவது, விழிப்புணர்வுள்ள முஃமின் ஒவ்வொன்றையும் எண்ணத்தால் நன்மையாக மாற்றுகிறான்.

5. ந: நப்ஸும் (மனம்) நிய்யத்தும்

‘ந’ என்ற எழுத்தில் தொடங்கும் மற்றொரு முக்கியமான சொல் ‘நப்ஸ்’ (ஆன்மா/மனம்). நமது எண்ணங்கள் உருவாவது இந்த நப்ஸிலிருந்துதான். இஸ்லாம் நப்ஸை மூன்று நிலைகளாகப் பிரிக்கிறது:

1. நப்ஸ் அம்மாரா (தீமையைத் தூண்டும் மனம்):

இந்த நிலை மனிதனைப் புகழுக்காகவும், பெருமைக்காகவும் செயல்படத் தூண்டும். இங்கு நிய்யத் என்பது சுயநலம் சார்ந்ததாக இருக்கும்.

2. நப்ஸ் லவ்வாமா (குற்றம் காணும் மனம்):

தவறு செய்த பின் வருந்தும் நிலை. ஒரு காரியத்தை உலகத்திற்காகச் செய்துவிட்டால், “ஏன் அல்லாஹ்விற்காகச் செய்யவில்லை?” என்று தன்னைத்தானே கண்டிக்கும் மனநிலை.

3. நப்ஸ் முத்மைன்னா (அமைதி பெற்ற மனம்):

இந்த நிலையில் உள்ள ஒருவரின் ஒவ்வொரு எண்ணமும் அல்லாஹ்வை நோக்கியே இருக்கும். இங்குதான் ‘இக்லாஸ்’ எனும் முழுமையான மனத்தூய்மை பிறக்கிறது.

6. எண்ணங்களில் ஏற்படும் ஆபத்துகள்: முகஸ்துதி (Riya)

நிய்யத்தைச் சிதைக்கும் மிகப்பெரிய நோய் ‘ரியா’ எனப்படும் முகஸ்துதி ஆகும். அதாவது, ஒரு நற்செயலை மக்கள் பார்க்க வேண்டும், அவர்கள் நம்மைப் புகழ வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் செய்வது. இது ‘சிறிய ஷிர்க்’ (இறைவனுக்கு இணை வைத்தல்) என்று நபிகளார் (ஸல்) அவர்களால் எச்சரிக்கப்பட்டுள்ளது.

நடைமுறை உதாரணம்:
ஒருவர் தொழுகையில் இருக்கும்போது யாராவது வருவதைக் கண்டு, தனது தொழுகையை இன்னும் அழகாக, நீளமாகத் தொழுதால் அது முகஸ்துதியில் சேரும். இத்தகையச் செயல்களை அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மறுமை நாளில் முதலில் தீர்ப்பளிக்கப்படும் மூவர்: மாவீரன், கல்விமான் மற்றும் தர்மவான். அவர்கள் தங்கள் செயல்களைப் பிறர் புகழ வேண்டும் என்பதற்காகச் செய்ததால், அவர்கள் நரகில் வீசப்படுவார்கள்.” (ஆதாரம்: முஸ்லிம்)

7. நன்மையை நாடுவதன் கூலி

இஸ்லாத்தின் கருணை என்னவென்றால், ஒரு நன்மையைச் செய்ய வேண்டும் என்று நாம் மனதார எண்ணினாலே, அதைச் செய்ய முடியாவிட்டாலும் அல்லாஹ் நமக்கு ஒரு நன்மையை வழங்குகிறான்.

ஸஹீஹ் முஸ்லிமில் வரும் ஒரு ஹதீஸ் குத்ஸி:
அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “என் அடியான் ஒரு நன்மையைச் செய்ய நாடி, அதைச் செய்யாவிட்டாலும் அவருக்கு ஒரு நன்மையை எழுதுங்கள். அவர் அதைச் செய்துவிட்டால் பத்து முதல் எழுநூறு மடங்கு வரை நன்மைகளை எழுதுங்கள்.”

இது பலவீனமானவர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும் ஒரு பெரும் வாய்ப்பாகும். ஒரு ஏழை, “என்னிடம் செல்வம் இருந்தால் நானும் இவரைப் போல தர்மம் செய்வேனே” என்று உண்மையான எண்ணத்துடன் நினைத்தால், தர்மம் செய்தவருக்குக் கிடைக்கும் அதே கூலி அவருக்கும் கிடைக்கும்.

8. நடைமுறை வாழ்வில் எண்ணங்களைச் சீர்படுத்த 5 வழிகள்

நமது அன்றாட வாழ்வில் ‘ந’ எனும் நிய்யத்தை எவ்வாறு செம்மைப்படுத்தலாம் என்பதற்கான வழிமுறைகள் இதோ:

1. செயலுக்கு முன் சுயபரிசோதனை: எந்த ஒரு காரியத்தைத் தொடங்குவதற்கு முன்னும் ஒரு நிமிடம் நின்று, “நான் இதை ஏன் செய்கிறேன்? யாருக்காகச் செய்கிறேன்?” என்று நம்மிடம் நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.
2. நாவால் மொழிய வேண்டிய அவசியமில்லை: தொழுகைக்கோ அல்லது நோன்பிற்கோ நீண்ட வாசகங்களை நாவால் சொல்ல வேண்டும் என்பது கட்டாயமல்ல. உள்ளத்தில் அந்த உறுதி இருந்தாலே போதுமானது. (இருப்பினும் ஹஜ்ஜின் போது நாவால் சொல்வது சுன்னத்தாகும்).
3. செயலின் இடையிலும் கவனித்தல்: ஒரு நற்செயலைத் தொடங்கும்போது நல்ல எண்ணத்துடன் தொடங்கிவிட்டு, இடையில் புகழுக்கு ஆசைப்பட வாய்ப்புள்ளது. எனவே, செயலின் இடையிலும் நிய்யத்தைப் புதுப்பிக்க வேண்டும்.
4. மறைமுகத் தர்மங்கள்: நமது எண்ணத்தைத் தூய்மையாக வைத்திருக்க, யாருக்கும் தெரியாமல் சில நற்செயல்களைச் செய்யும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். இது முகஸ்துதியை வேரறுக்கும்.
5. துஆ செய்தல்: “யா அல்லாஹ்! என் எண்ணங்களைத் தூய்மையாக்கு, என் செயல்களை உனக்காகவே ஆக்கு” என்று இறைவனிடம் தொடர்ந்து பிரார்த்திக்க வேண்டும்.

9. சமூக வாழ்வில் நிய்யத்தின் தாக்கம்

ஒரு சமூகம் முன்னேறுவதற்கு அதன் தனிமனிதர்களின் எண்ணங்கள் சீராக இருக்க வேண்டும். நாம் மற்றவர்களுக்குச் செய்யும் உதவிகள், சமூகப் பணிகள் அனைத்தும் பிரதிபலன் எதிர்பாராததாக இருக்கும்போது, அங்கு உண்மையான அன்பு மலர்கிறது. “அவர் எனக்கு உதவி செய்யவில்லை, பிறகு நான் ஏன் அவருக்குச் செய்ய வேண்டும்?” என்ற எண்ணம் சுயநலமானது. “அல்லாஹ் எனக்குக் கூலி தருவான்” என்ற எண்ணம் சமூக ஒற்றுமையை வலுப்படுத்தும்.

முடிவுரை

‘ந’ என்ற எழுத்தில் தொடங்கும் ‘நிய்யத்’ என்பது வெறும் வார்த்தையல்ல; அது ஒரு முஃமினின் வாழ்வாதாரம். செயல்கள் உடலைப் போன்றவை என்றால், எண்ணங்கள் அதன் உயிர் போன்றவை. உயிர் இல்லாத உடல் எவ்வாறு பயன்தராததோ, அவ்வாறே தூய்மையான எண்ணம் இல்லாத செயல்களும் இறைவனிடத்தில் மதிப்பற்றவை.

எனவே, நாம் உண்ணும் உணவு, உறங்கும் உறக்கம், செய்யும் தொழில், ஆற்றும் இபாதத்துகள் என அனைத்திலும் “அல்லாஹ்வின் திருப்தி” என்ற மேலான எண்ணத்தை விதைப்போம். நமது எண்ணங்கள் சீரடைந்தால், நமது செயல்கள் சீரடையும்; நமது செயல்கள் சீரடைந்தால், நமது மறுமை வாழ்வு பிரகாசமடையும். எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் நம் அனைவரின் உள்ளங்களையும் தூய்மைப்படுத்தி, அவனது பொருத்தத்தைப் பெறும் நற்பேற்றை வழங்குவானாக. ஆமீன்.