ஸஹாபாக்கள் வரலாறு
இஸ்லாமிய வரலாற்றில், முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு, அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களைப் போல இஸ்லாத்திற்காகவும், முஸ்லிம் உம்மத்திற்காகவும் தியாகங்கள் செய்த ஒருவரை காண்பது அரிது. அவர் வெறும் ஒரு தோழர் மட்டுமல்ல, நம்பிக்கையின் சிகரம், உறுதியின் மறுவடிவம், மற்றும் இஸ்லாமிய கிலாஃபத்தின் முதல் தூண். அவரது வாழ்க்கை இஸ்லாமிய ஈமானின் ஆழத்தையும், அர்ப்பணிப்பின் உச்சத்தையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.
இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய வாழ்க்கை: ஒரு கண்ணியமான பிரமுகர்
அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் இயற்பெயர் அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீ குஹாஃபா. மக்காவில் பிறந்த அவர், குறைஷி குலத்தின் பனூ தைம் கிளையைச் சேர்ந்தவர். இஸ்லாத்திற்கு வருவதற்கு முன்பே அவர் மக்காவில் ஒரு செல்வந்தராகவும், நம்பகமானவராகவும், மரியாதைக்குரியவராகவும் அறியப்பட்டார். வர்த்தகத்தில் சிறந்து விளங்கிய அவர், மக்காவில் உள்ள மக்களால் மிகவும் மதிக்கப்பட்டார். கவிதைகளிலும், குலங்களின் வரலாற்றிலும் அவருக்கு நல்ல அறிவு இருந்தது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் இஸ்லாத்தை வெளிப்படுத்தும் முன்பே, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்கும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும் இடையே ஆழமான நட்பு இருந்தது. இந்த நட்பு வெறும் சாதாரண நட்பல்ல; அது தூய்மையான அன்பு, பரஸ்பர மரியாதை, மற்றும் உள்ளார்ந்த புரிதலை அடிப்படையாகக் கொண்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் ரகசியங்களை நம்பிக்கையுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் ஒரே நபர் அபூபக்கர் (ரலி) தான்.
இஸ்லாத்தை ஏற்றல்: சந்தேகத்திற்கு இடமற்ற நம்பிக்கை
நபி (ஸல்) அவர்கள் இஸ்லாத்தின் அழைப்பை விடுத்தபோது, அபூபக்கர் (ரலி) ஒரு கணம் கூட தயங்காமல் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் யாரிடம் இஸ்லாத்தின் அழைப்பை விடுத்தேனோ, அவர்களில் சிலர் தயங்கினர், சிலர் சிந்தித்தனர். ஆனால் அபூபக்கர் (ரலி) தயக்கமோ, சந்தேகமோ இல்லாமல் உடனடியாக ஏற்றுக் கொண்டார்.” இந்த நிகழ்வு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் ஆழமான ஈமானையும், நபி (ஸல்) அவர்களின் மீது அவர் கொண்டிருந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.
அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்றதுடன் நின்றுவிடவில்லை. தனது செல்வாக்கையும், செல்வத்தையும் இஸ்லாத்திற்காக அர்ப்பணித்தார். அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்ட பிறகு, உஸ்மான் இப்னு அஃபான், தல்ஹா இப்னு உபைத், ஸுபைர் இப்னுல் அவ்வாம், சஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் போன்ற முக்கிய சஹாபாக்கள் பலர் அவரது அழைப்பின் மூலமே இஸ்லாத்தை தழுவினர். இது இஸ்லாத்தின் ஆரம்பகால வளர்ச்சிக்கு அபூபக்கர் (ரலி) ஆற்றிய மகத்தான பங்கைக் காட்டுகிறது.
சித்தீக் (உண்மையை உறுதிப்படுத்துபவர்) என்ற பட்டம்:
மிஃராஜ் பயணம் (வானுலகப் பயணம்) நடந்தபோது, மக்காவில் உள்ள குறைஷிகள் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பரிகசித்தனர். அத்தகைய ஒரு நம்ப முடியாத விஷயத்தை எவ்வாறு நம்புவது என்று கேள்வி எழுப்பினர். ஆனால் அபூபக்கர் (ரலி) சிறிதும் தயங்காமல், “முஹம்மது சொன்னால் அது உண்மையாகவே இருக்கும்!” என்று கூறினார். இந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகுதான் அவருக்கு “சித்தீக்” (உண்மையை உறுதிப்படுத்துபவர்) என்ற சிறப்புப் பெயர் சூட்டப்பட்டது. இது நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது அவர் கொண்டிருந்த அபரிமிதமான நம்பிக்கைக்கு ஒரு சிறந்த சான்றாகும்.
ஹிஜ்ரத் (புலம்பெயர்வு): நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு உற்ற தோழன்
நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்ய உத்தரவிடப்பட்டபோது, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களையே தனது பயணத் துணையாகத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். இது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் மீது நபி (ஸல்) அவர்கள் வைத்திருந்த நம்பிக்கையின் ஆழத்தைக் காட்டுகிறது. சூர் குகையில் அவர்கள் மூன்று நாட்கள் மறைந்திருந்தபோது, அபூபக்கர் (ரலி) நபி (ஸல்) அவர்களைப் பாதுகாப்பதில் மிகுந்த கவனமாக இருந்தார். குகையின் துளைகளை அடைத்து, தனது காலை ஒரு துளையில் வைத்து பாம்பு கடிக்காமல் பாதுகாத்தார். எதிரிகள் குகைக்கு வெளியே வந்தபோது, அபூபக்கர் (ரலி) அஞ்சியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், “கவலையுறாதே அபூபக்கரே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்” என்று ஆறுதல் கூறினார்கள். இந்த நிகழ்வு அவர்களின் ஆழ்ந்த நட்புறவையும், ஒருவருக்கொருவர் கொண்டிருந்த நம்பிக்கையையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.
ஜிஹாத் மற்றும் தியாகங்கள்:
பத்ர், உஹத், அகழ் போன்ற போர்களில் அபூபக்கர் (ரலி) நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தோளோடு தோள் நின்று போரிட்டார். தனது உயிரையும், செல்வத்தையும் இஸ்லாத்திற்காகத் தியாகம் செய்வதில் அவர் எப்போதும் முன்னணியில் இருந்தார். தபூக் போரின்போது, தனது அனைத்து செல்வத்தையும் இஸ்லாத்திற்காக வழங்கினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அபூபக்கரே! உமது குடும்பத்திற்காக எதை விட்டுச் சென்றீர்?” என்று கேட்டபோது, அவர், “அல்லாஹ்வையும், அவனது தூதரையும் விட்டுச் சென்றேன்” என்று பதிலளித்தார். இது அவரது ஈமானின் உன்னதத்தையும், தியாகத்தின் உச்சத்தையும் காட்டுகிறது.
நபி (ஸல்) அவர்களின் மறைவுக்குப் பின்: உம்மத்தின் தலைவர்
நபி (ஸல்) அவர்களின் மறைவு முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு ஒரு பெரும் இழப்பாக இருந்தது. பலர் குழப்பமடைந்தனர், சிலர் நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணிக்கவில்லை என்று நம்பினர். இந்த இக்கட்டான நேரத்தில், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் உறுதி, தலைமைத்துவம் மற்றும் ஞானம் முஸ்லிம் சமூகத்தை வழிநடத்தியது. அவர் உமர் (ரலி) அவர்களை அமைதிப்படுத்தி, மக்களுக்கு மத்தியில் நின்று, “யார் முஹம்மதை வணங்கிக் கொண்டிருந்தார்களோ, நிச்சயமாக முஹம்மது மரணித்துவிட்டார். யார் அல்லாஹ்வை வணங்கிக் கொண்டிருந்தார்களோ, அல்லாஹ் என்றென்றும் உயிருடன் இருப்பவன், மரணிக்கமாட்டான்” என்று கூறினார். மேலும், குர்ஆனின் வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்: “முஹம்மது ஓர் இறைத்தூதரே அன்றி வேறில்லை. அவருக்கு முன்னரும் இறைத்தூதர்கள் சென்றுவிட்டனர். அவர் இறந்துவிட்டால் அல்லது கொல்லப்பட்டுவிட்டால் நீங்கள் உங்கள் குதிகால் மீது திரும்பிச் சென்று விடுவீர்களா?” (அல்குர்ஆன் 3:144)
இந்தச் சொற்கள் முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு பெரும் ஆறுதலையும், தெளிவையும் அளித்தது. இது அவரது ஞானத்திற்கும், சூழ்நிலையை கையாளும் திறனுக்கும் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
கிலாஃபத் மற்றும் சாதனைகள்:
நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு, அபூபக்கர் (ரலி) இஸ்லாமிய கிலாஃபத்தின் முதல் கலீஃபாவாக ஒருமனதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவரது ஆட்சிக்காலம் குறுகியதாக இருந்தாலும் (சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள்), அவர் இஸ்லாமிய சமூகத்தின் அடித்தளத்தை பலப்படுத்தினார். அவரது முக்கிய சாதனைகள் சில:
- முர்தத் (மதம் மாறியவர்கள்) கலவரங்களை அடக்குதல்: நபி (ஸல்) அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகு, சில பழங்குடியினர் இஸ்லாத்தை விட்டு விலகி, ஸகாத் கொடுக்க மறுத்தனர். சிலர் தங்களை நபியென பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டனர். அபூபக்கர் (ரலி) அசைக்க முடியாத உறுதியுடன் இந்த கலவரங்களை அடக்கி, இஸ்லாமிய சமூகத்தின் ஒற்றுமையை நிலைநிறுத்தினார்.
- குர்ஆனைத் தொகுத்தல்: உமர் (ரலி) அவர்களின் ஆலோசனைப்படி, அபூபக்கர் (ரலி) குர்ஆன் வசனங்களை ஒரே புத்தகமாகத் தொகுக்கும் பணியை மேற்கொண்டார். பல ஹாஃபிழ்கள் (குர்ஆனை மனனம் செய்தவர்கள்) போர்களில் ஷஹீதாக்கப்பட்டதால், குர்ஆன் தொலைந்துவிடும் என்ற அச்சம் ஏற்பட்டது. இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பணி, குர்ஆனின் பாதுகாப்பிற்கு பெரும் பங்களித்தது.
- இஸ்லாமியப் படைகளை விரிவுபடுத்துதல்: இஸ்லாமிய ஆட்சியின் எல்லைகளை விரிவுபடுத்துவதிலும், பைசாந்திய மற்றும் பாரசீகப் பேரரசுகளுக்கு எதிராக படைகளை அனுப்பியதிலும் அவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார். இது இஸ்லாத்தின் ஒளியை உலகின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் கொண்டு செல்ல உதவியது.
மரணம் மற்றும் மரபு:
அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) கி.பி. 634-இல் தனது 63-வது வயதில் காலமானார். நபி (ஸல்) அவர்களின் அருகிலேயே அவர் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டார். அவரது மரணம் முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு பெரும் துயரத்தை அளித்தது.
அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் வாழ்க்கை, ஈமான், உறுதி, தியாகம், தலைமைத்துவம் மற்றும் ஞானம் ஆகியவற்றின் ஒரு அற்புதமான தொகுப்பாகும். அவர் இஸ்லாத்திற்கு ஆற்றிய சேவைகள் இஸ்லாமிய வரலாற்றில் பொன் எழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. அவரது வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் ஏராளம். அல்லாஹ்வின் மீதும், அவனது தூதர் மீதும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை வைத்தல், இஸ்லாத்திற்காக தியாகம் செய்தல், சவாலான நேரங்களில் உறுதியுடன் இருத்தல், மற்றும் சமூகத்திற்கு தலைமை தாங்கும் போது நீதியையும், ஞானத்தையும் பின்பற்றுதல் ஆகியவை அவரது வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் பெறும் முக்கிய படிப்பினைகள்.
அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் இஸ்லாமிய சமூகத்திற்கு ஒரு மகத்தான மரபை விட்டுச் சென்றுள்ளார், அது காலம் உள்ளவரை நிலைத்திருக்கும். அவருடைய பெயரைக் கேட்கும்போதெல்லாம், உண்மையான விசுவாசம் மற்றும் தியாகத்தின் ஒளி நம் மனதில் ஒளிர வேண்டும்.
இந்த கட்டுரை உங்களுக்கு பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று நம்புகிறேன். அடுத்த கட்டுரைக்கு எந்த சஹாபியைப் பற்றி எழுதலாம் என்று நீங்கள் பரிந்துரைக்கலாம்.
