இஸ்லாமியப் பார்வையில் நற்குணம்: இம்மை மற்றும் மறுமை வெற்றிக்கான திறவுகோல்

இஸ்லாம் என்பது வெறும் சடங்குகளையும் வழிபாடுகளையும் மட்டும் கொண்ட மார்க்கமல்ல; அது ஒரு முழுமையான வாழ்க்கை நெறி. ஒரு மனிதன் இறைவனுக்கும் தனக்கும் இடையிலான தொடர்பை (இபாதத்) எவ்வாறு பேண வேண்டும் என்று போதிப்பது போலவே, சக மனிதர்களுடன் அவன் எவ்வாறு பழக வேண்டும் என்பதையும் இஸ்லாம் மிக நுணுக்கமாக விளக்குகிறது. இந்த மனித உறவுகளின் அஸ்திவாரமாகத் திகழ்வதுதான் ‘நற்குணம்’ (Akhlaq). “ந” என்ற எழுத்தில் தொடங்கும் இந்த உயரிய பண்பு, ஒரு முஃமினின் அடையாளமாகவும், மறுமையில் அவனது அந்தஸ்தை உயர்த்தும் கருவியாகவும் அமைகிறது.

நற்குணத்தின் முக்கியத்துவம்: குர்ஆன் மற்றும் சுன்னாவின் வழிகாட்டல்

இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் நற்குணம் என்பது ஒரு கூடுதல் பண்பு அல்ல, அது ஈமானின் (நம்பிக்கையின்) ஒரு முக்கியப் பகுதியாகும். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தங்களது வருகையின் நோக்கத்தையே நற்குணத்தோடு தொடர்புபடுத்திக் கூறுகிறார்கள்.

“நிச்சயமாக நான் நற்குணங்களை முழுமைப்படுத்துவதற்காகவே அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்” (நூல்: அஹ்மது) என்று ரசூலுல்லாஹி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். ஒரு தூதரின் ஒட்டுமொத்தப் பணியும் மனிதர்களிடையே உயரிய பண்புகளை வளர்ப்பதே என்பதை இந்த ஹதீஸ் தெளிவுபடுத்துகிறது.

பரிசுத்த குர்ஆனில் நற்குணம்

அல்லாஹ் தனது திருமறையில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் பண்பைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது:

“நிச்சயமாக நீர் மிக உயர்ந்த நற்குணம் கொண்டவராக இருக்கின்றீர்.” (அல்குர்ஆன் 68:04)

அகிலங்களின் இறைவனே ஒருவரது குணத்தைப் புகழ்கிறான் என்றால், நற்குணத்தின் மதிப்பு எவ்வளவு பெரியது என்பதை நாம் உணரலாம். மேலும், கோபத்தை விழுங்குபவர்களையும், மனிதர்களை மன்னிப்பவர்களையும் அல்லாஹ் நேசிப்பதாக குர்ஆன் பல இடங்களில் குறிப்பிடுகிறது.

மறுமையில் நற்குணத்தின் எடை

மறுமை நாளில் ஒரு மனிதனின் நற்செயல்கள் தராசில் (மீஸான்) நிறுத்தப்படும்போது, அங்கு கனமானதாக இருப்பது எது என்பதை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் விளக்கியுள்ளார்கள்.

“மறுமை நாளில் முஃமினின் தராசில் நற்குணத்தை விடப் பாரமான ஒன்று இருக்காது” (நூல்: அபூதாவூத், திர்மிதி). தொழுகை, நோன்பு போன்ற கடமையான வணக்கங்களுக்குப் பிறகு, ஒரு மனிதனை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்வதில் நற்குணமே முதலிடம் வகிக்கிறது.

நற்குணத்தின் அடிப்படைத் தூண்கள்

இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் நற்குணத்தை நான்கு முக்கியத் தூண்களின் அடிப்படையில் விளக்குகிறார்கள்:

• பொறுமை (Sabr): சோதனைகளின் போதும், உணர்ச்சிவசப்படும் போதும் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ளுதல்.
• தூய்மை (Iffah): சொல்லிலும் செயலிலும் கண்ணியத்தைப் பேணுதல் மற்றும் இழிவான செயல்களில் இருந்து விலகி இருத்தல்.
• வீரம் (Shuja’ah): சத்தியத்திற்காகத் துணிச்சலுடன் நிற்றல் மற்றும் கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல்.
• நீதி (Adl): விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டு நடுநிலையோடு நடத்தல்.

நற்குணத்தின் முன்மாதிரி: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் வாழ்வு

நற்குணத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்வை உதாரணமாகக் கொள்ளாமல் இருக்க முடியாது. அவர்கள் சொல்லால் மட்டும் போதிக்கவில்லை, மாறாகத் தனது செயலால் வாழ்ந்து காட்டினார்கள்.

எதிரிகளிடமும் காட்டிய கனிவு

மக்காவில் நபியவர்களுக்குப் பெரும் துன்பங்களைக் கொடுத்தவர்கள், அவர்கள் மீது குப்பைகளை வீசியவர்கள், அவர்களை ஊரை விட்டுத் துரத்தியவர்கள் என அனைவரையும் மக்கா வெற்றியின் போது நபியவர்கள் மன்னித்தார்கள். “இன்று உங்கள் மீது எந்தப் பழியும் இல்லை, நீங்கள் அனைவரும் சுதந்திரமானவர்கள்” என்று அவர்கள் அறிவித்த அந்தத் தருணம், உலக வரலாற்றில் நற்குணத்தின் உச்சக்கட்டமாகும்.

குடும்பத்தினருடன் கனிவான நடத்தை

நம்மில் சிறந்தவர் யார் என்பதற்கு நபியவர்கள் கொடுத்த அளவுகோல் மிக முக்கியமானது. “உங்களில் சிறந்தவர் உங்கள் குடும்பத்தினரிடம் சிறந்த முறையில் நடப்பவரே; நான் எனது குடும்பத்தினரிடம் சிறந்த முறையில் நடப்பவனாக இருக்கிறேன்” (நூல்: திர்மிதி). வெளியில் நல்லவராகத் தெரிவதை விட, நம்முடன் எப்போதும் இருக்கும் குடும்பத்தினரிடம் மென்மையாகவும் அன்புடனும் நடப்பதே உண்மையான நற்குணம்.

நடைமுறை வாழ்வில் நற்குணத்தைப் பேணுதல்

நற்குணம் என்பது வெறும் ஏட்டுக் கல்வியல்ல, அது நமது அன்றாடச் செயல்பாடுகளில் வெளிப்பட வேண்டிய ஒன்று. ஒரு முஸ்லிம் தனது சமூக உறவுகளில் பின்வரும் பண்புகளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்:

1. வாய்மை (Siddiq)

உண்மை பேசுவது நற்குணத்தின் முதல் படி. ஒரு முஃமின் கோழையாக இருக்கலாம், ஆனால் பொய்யனாக இருக்க முடியாது என்று இஸ்லாம் எச்சரிக்கிறது. வியாபாரம், நட்பு, குடும்பம் என அனைத்து இடங்களிலும் உண்மையை மட்டுமே பேசுவது சமூகத்தில் நம்பிக்கையை வளர்க்கும்.

2. அமானிதம் (நம்பகத்தன்மை)

பிறரது ரகசியங்கள், பொருட்கள் அல்லது பொறுப்புகள் நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டால் அதைச் சரியாகப் பேணுவது நற்குணத்தின் அடையாளம். “யாரிடம் நம்பகத்தன்மை இல்லையோ அவரிடம் ஈமான் இல்லை” என்பது நபிமொழி.

3. பணிவு (Tawadu)

பெருமை என்பது இறைவனுக்கு மட்டுமே உரிய ஆடை. மனிதர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பணிவாக நடக்க வேண்டும். “யார் அல்லாஹ்வுக்காகப் பணிவை மேற்கொள்கிறாரோ, அவரை அல்லாஹ் உயர்த்துகிறான்” (நூல்: முஸ்லிம்). பதவி, பணம் அல்லது அறிவு காரணமாகப் பிறரை இழிவாகக் கருதுவது நற்குணத்திற்கு எதிரானது.

4. இன்முகம் காட்டுதல்

தனது சகோதரனைப் பார்த்துப் புன்னகைப்பதும் ஒரு தர்மம் என்று இஸ்லாம் கூறுகிறது. கடுகடுப்பான முகம் கொண்ட ஒருவரை விட, இன்முகத்தோடு வரவேற்பவர் பிறரது உள்ளங்களை எளிதில் வென்று விடுகிறார்.

நற்குணத்தினால் ஏற்படும் சமூக மாற்றங்கள்

ஒரு தனிமனிதன் நற்குணம் கொண்டவனாக மாறும்போது, அது ஒட்டுமொத்த சமூகத்திலும் நேர்மறையான மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகிறது.

சமூக ஒற்றுமை

விட்டுக்கொடுத்தல், மன்னிப்பு மற்றும் பிறரைப் பற்றி நல்லெண்ணம் கொள்ளுதல் (Husnu-dhan) போன்ற பண்புகள் மக்களிடையே இருக்கும் பிணக்குகளைத் தீர்க்கின்றன. பொறாமை மற்றும் புறம் பேசுதல் போன்ற தீய குணங்கள் ஒழியும்போது சமூகம் அமைதிப் பூங்காவாக மாறுகிறது.

தஃவா (இஸ்லாமிய அழைப்பு)

இஸ்லாம் வாளால் பரவவில்லை, மாறாக முஸ்லிம்களின் நற்குணத்தால்தான் பரவியது என்பதற்கு வரலாறு சான்று. முற்காலத்தில் அரபு வணிகர்கள் தங்களது நேர்மையான வியாபார முறையாலும், நற்பண்புகளாலும் தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் இஸ்லாம் பரவக் காரணமாக இருந்தனர். இன்றும் ஒரு முஸ்லிமின் நற்குணமே இஸ்லாத்தைப் பற்றிய மிகச்சிறந்த பிரச்சாரமாக அமையும்.

நற்குணத்தை வளர்த்துக் கொள்வதற்கான நடைமுறை வழிகள்

நற்குணம் என்பது சிலருக்கு இயற்கையாகவே அமையலாம், ஆனால் பயிற்சியின் மூலம் எவரும் நற்குணத்தைப் பெற முடியும் என்று இஸ்லாம் ஊக்கப்படுத்துகிறது.

• துஆ (பிரார்த்தனை): நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அடிக்கடி இவ்வாறு பிரார்த்திப்பார்கள்: “இறைவா! நீ எனது உருவத்தை அழகாக்கியது போல, எனது குணத்தையும் அழகாக்குவாயாக.” (நூல்: அஹ்மது)
• நல்லோர்களின் நட்பு: “ஒரு மனிதன் தனது நண்பனின் மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுகிறான்” என்கிறது ஹதீஸ். நற்பண்புகள் கொண்டவர்களுடன் பழகும்போது இயல்பாகவே நமக்கும் அந்தப் பண்புகள் வந்து சேரும்.
• தன்னைத் தானே சோதித்தல் (Muhasabah): ஒவ்வொரு நாளின் இறுதியிலும், இன்று நாம் யாரிடமாவது தவறாக நடந்தோமா? யாருடைய மனதாவது புண்படும்படி பேசினோமா? என்று சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.
• கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல்: கோபம் வரும்போது அமர்ந்திருந்தால் படுக்க வேண்டும், நின்றிருந்தால் அமர வேண்டும் அல்லது வுழு (உளூ) செய்ய வேண்டும் என்ற நபிமொழிகள் கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்த உதவும் சிறந்த வழிகளாகும்.

நற்குணமும் வணக்க வழிபாடுகளும்

வணக்க வழிபாடுகள் ஒரு மனிதனை நற்குணத்தின் பக்கம் இட்டுச் செல்ல வேண்டும். ஒருவன் அதிகப்படியான நஃபில் தொழுகைகளைத் தொழுதுவிட்டு, தனது அண்டை வீட்டாருக்குத் துன்பம் கொடுத்தால், அவனது வணக்கங்கள் பயனற்றதாகிவிடும் என்று நபியவர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள்.

உண்மையான தொழுகை மானக்கேடான மற்றும் தீய செயல்களில் இருந்து மனிதனைத் தடுக்கிறது (அல்குர்ஆன் 29:45). எனவே, நமது இபாதத்துகள் (வணக்கங்கள்) நமது அக்லாக்கில் (நடத்தையில்) பிரதிபலிக்க வேண்டும். அதுவே உண்மையான ஆன்மீக முன்னேற்றமாகும்.

முடிவுரை

இஸ்லாம் வலியுறுத்தும் நற்குணம் என்பது வெறும் வெளிப்படையான நடிப்பு அல்ல; அது உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து ஊற்றெடுக்கும் இறை அச்சத்தின் வெளிப்பாடாகும். ஒரு முஸ்லிம் தனது பேச்சிலும், செயலிலும், கொடுக்கல் வாங்கலிலும் நற்பண்புகளைக் கடைப்பிடிக்கும்போது, அவன் அல்லாஹ்வின் அன்பைப் பெறுகிறான். மறுமை நாளில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு மிக நெருக்கமான இடத்தைப் பெற்றுத் தருவதும் இந்த நற்குணமே.

எனவே, நாம் நமது அன்றாட வாழ்வில் பொறுமை, உண்மை, பணிவு மற்றும் கனிவு போன்ற உயரிய பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்ள உறுதி பூணுவோம். நமது குணங்களால் பிறர் நிம்மதி அடையட்டும். அதுவே நாம் இந்த உலகிற்கு வழங்கும் மிகச்சிறந்த செய்தியாக இருக்கும். வல்ல அல்லாஹ் நம் அனைவருக்கும் உயரிய நற்குணங்களை வழங்கி அருள் புரிவானாக! ஆமீன்.