பொருளும் உயிரும்: இறைவழியில் அர்ப்பணிப்பதன் ஆன்மீக தத்துவமும் நடைமுறை விளக்கமும்

இஸ்லாமிய வாழ்வியலின் மிக முக்கியமான மற்றும் ஆழமான ஒரு கருப்பொருள் “அல்-அம்வால் வல் அன்ஃபுஸ்” (Amwal wal Anfus) என்பதாகும். அதாவது, செல்வத்தையும் உயிரையும் (ஆன்மாவையும்) இறைவழியில் செலவிடுதல். புனித குர்ஆன் பல்வேறு இடங்களில் முஃமின்களை (இறைநம்பிக்கையாளர்களை) விளிக்கும்போது, அவர்கள் தங்களது செல்வங்களைக் கொண்டும், தங்களது உயிர்களைக் கொண்டும் இறைவழியில் தியாகம் செய்ய வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது. இது ஒரு சாதாரணக் கட்டளை அல்ல; மாறாக இது படைத்தவனுக்கும் படைப்பினத்திற்கும் இடையிலான ஒரு உன்னதமான ‘வர்த்தகம்’ ஆகும்.

இந்தக் கட்டுரையில், இஸ்லாமிய அறிஞர்களின் பார்வையில் ‘பொருளும் உயிரும்’ என்ற தத்துவத்தின் ஆழம், அதன் குர்ஆனியப் பின்னணி, நபிமொழிகளின் வழிகாட்டுதல் மற்றும் நவீன காலத்தில் இதனை எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்துவது என்பது குறித்து விரிவாகக் காண்போம்.

1. இறைவனுடன் ஒரு புனித வர்த்தகம்

இஸ்லாம் என்பது வெறும் சடங்குகள் சார்ந்த மார்க்கம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு முழுமையான வாழ்க்கை நெறி. ஒரு மனிதன் தான் நேசிக்கும் இரண்டு மிக முக்கியமான விஷயங்கள்: அவனது செல்வம் மற்றும் அவனது உயிர். இந்த இரண்டையும் அல்லாஹ்வுக்காக அர்ப்பணிப்பதே உண்மையான வெற்றியின் ரகசியம் என்று குர்ஆன் கூறுகிறது.

அல்லாஹ் புனித குர்ஆனில் கூறுகிறான்:

“நிச்சயமாக அல்லாஹ் முஃமின்களிடமிருந்து அவர்களுடைய உயிர்களையும், அவர்களுடைய பொருள்களையும் – அவர்களுக்கு நிச்சயமாக சுவனம் இருக்கிறது என்ற (வாக்கிற்கு) பதிலாக விலைக்கு வாங்கிக் கொண்டான்…” (அல்குர்ஆன் 9:111)

இந்த வசனம் ஒரு வியக்கத்தக்க உண்மையை நமக்கு உணர்த்துகிறது. உண்மையில் உயிரையும் பொருளையும் படைத்தவன் அல்லாஹ்வே. ஆனால், அவற்றை அவனுக்கே திருப்பித் தரும்போது, அதற்குப் பகரமாக ‘சுவனத்தை’ (சொர்க்கத்தை) விலையாக வழங்குகிறான். இதுவே இறைவனுக்கும் ஒரு முஃமினுக்கும் இடையில் நடக்கும் மிக இலாபகரமான வர்த்தகம் (தஜாரா) ஆகும்.

2. செல்வத்தை அர்ப்பணித்தல் (அல்-அம்வால்)

செல்வம் என்பது மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படைத் தேவைகளில் ஒன்று. ஆனால், இஸ்லாமியக் கண்ணோட்டத்தில் செல்வம் என்பது ஒரு மனிதனுக்கு வழங்கப்பட்ட ‘அமானிதம்’ (Trust) ஆகும். செல்வம் ஒருவனுக்குப் பெருமை சேர்ப்பதற்காக அல்ல, மாறாக அவன் சோதிக்கப்படுவதற்காகவே வழங்கப்படுகிறது.

அ) ஸகாத்: கடமையான நிதிப் பங்களிப்பு

செல்வத்தை இறைவழியில் செலவிடுவதன் முதல் படி ‘ஸகாத்’ ஆகும். இது இஸ்லாத்தின் ஐம்பெரும் கடமைகளில் ஒன்று. ஒரு முஃமின் தன்னிடம் உள்ள உபரிச் செல்வத்தில் ஒரு பகுதியை ஏழைகளுக்கு வழங்குவதன் மூலம் தனது செல்வத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறான். “ஸகாத்” என்ற சொல்லுக்கே “தூய்மைப்படுத்துதல்” மற்றும் “வளர்த்தல்” என்று பொருள்.

ஆ) ஸதகா: தன்னார்வத் தர்மம்

கடமையான ஸகாத்தைத் தாண்டி, ஒரு முஃமின் தனது செல்வத்திலிருந்து வாரி வழங்குவது ‘ஸதகா’ எனப்படும். இது இறைவனிடம் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தித் தரும் ஒரு சிறந்த வழியாகும். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “தர்மம் செய்வதால் செல்வம் குறைந்துவிடுவதில்லை.” (ஸஹீஹ் முஸ்லிம்). இது ஆன்மீக ரீதியான ஒரு பேருண்மையாகும். நாம் பிறருக்குக் கொடுக்கும்போது, அல்லாஹ் நமது வாழ்வில் ‘பரக்கத்’ எனும் அருளை வழங்குகிறான்.

இ) வட்டி மற்றும் பேராசையிலிருந்து விலகுதல்

பொருளை இறைவழியில் செலவிடுவது என்பது வெறும் தர்மம் செய்வதோடு முடிந்துவிடுவதில்லை. செல்வத்தை ஈட்டும் வழிமுறையும் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும். வட்டி (ரிபா), ஏமாற்றுதல் மற்றும் பிறரது சொத்துக்களை அநியாயமாகப் பறித்தல் போன்றவற்றிலிருந்து விலகி நிற்பது, செல்வத்தை இறைவழியில் பாதுகாப்பதன் ஒரு அங்கமாகும்.

3. உயிரை அர்ப்பணித்தல் (அல்-அன்ஃபுஸ்)

‘உயிரை அர்ப்பணித்தல்’ என்பது போர்க்களத்தில் உயிர் நீப்பது (ஷஹாதத்) என்று மட்டும் குறுகிய வட்டத்தில் பார்க்கப்படக் கூடாது. ‘அன்ஃபுஸ்’ என்ற சொல் ‘உயிர்’, ‘ஆன்மா’, ‘சுயம்’ மற்றும் ‘உடல் உழைப்பு’ ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கியது.

அ) இறை வழிபாட்டில் உடலை வருத்துதல்

ஐவேளைத் தொழுகைக்காக அதிகாலையில் எழுவது, கடுமையான வெயிலிலும் பசியோடும் நோன்பு நோற்பது, ஹஜ்ஜுக்காக உடல் ரீதியான சிரமங்களை மேற்கொள்வது ஆகிய அனைத்தும் உயிரை (உடலை) இறைவழியில் செலவிடுவதன் பகுதிகளே. நமது உடல் ஆரோக்கியத்தையும் நேரத்தையும் இறைவனின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியப் பயன்படுத்துவதே உண்மையான அர்ப்பணிப்பு.

ஆ) மன இச்சைகளை அடக்குதல் (ஜிகாதுன் நப்ஸ்)

அனைத்துத் தியாகங்களிலும் மிகச் சிறந்தது தனது மன இச்சைகளை அடக்குவதாகும். தீய பழக்கங்களிலிருந்து விலகி இருப்பது, கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது மற்றும் இறைவனுக்குப் பிடிக்காத காரியங்களிலிருந்து நப்ஸைத் தடுத்து வைப்பது மிகப்பெரிய தியாகமாகும். இதையே நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘பெரிய ஜிகாத்’ (ஜிகாதுல் அக்பர்) என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

இ) நேரத்தையும் திறமையையும் செலவிடுதல்

ஒருவருடைய அறிவு, திறமை மற்றும் நேரம் ஆகியவை அவரது உயிரின் ஒரு பகுதியாகும். மார்க்கத்தைப் பரப்புவதற்காகவும், சமுதாயப் பணிகளுக்காகவும் ஒரு முஃமின் செலவிடும் ஒவ்வொரு நொடியும் ‘அன்ஃபுஸ்’ தியாகத்தில் சேரும்.

4. குர்ஆன் மற்றும் சுன்னாவில் ‘பொருளும் உயிரும்’

குர்ஆனில் பல இடங்களில் “அம்வாலிக்கும் வ அன்ஃபுஸிக்கும்” (உங்கள் செல்வங்களைக் கொண்டும் உங்கள் உயிர்களைக் கொண்டும்) என்ற தொடர் வரிசையாக வரும். இதில் ‘பொருள்’ என்பது முதலாவதாகக் குறிப்பிடப்படுவதற்குப் பல காரணங்கள் உண்டு:

• மனிதன் தனது உயிரை விட தனது செல்வத்தின் மீது அதிகப் பற்றுள்ளவனாக இருக்கிறான்.
• எந்தவொரு நற்செயலுக்கும் அல்லது மார்க்கப் பணிக்கும் நிதி ஆதாரம் (செல்வம்) முதன்மையாகத் தேவைப்படுகிறது.
• உயிரைத் தியாகம் செய்வது ஒருமுறை நடக்கும் நிகழ்வு, ஆனால் செல்வத்தைத் தியாகம் செய்வது வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டிய ஒரு பயிற்சி.

நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்வில் இதற்குப் பல உதாரணங்கள் உள்ளன. அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் தங்களது முழுச் செல்வத்தையும் இறைவழியில் வழங்கியபோது, “உமது குடும்பத்திற்காக எதனை விட்டு வந்தீர்?” என்ற நபி (ஸல்) அவர்களின் கேள்விக்கு, “அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் விட்டு வந்தேன்” என்று பதிலளித்தார்கள். இதுவே பொருள் மற்றும் உயிரின் அர்ப்பணிப்புக்கு உச்சகட்ட உதாரணமாகும்.

5. நடைமுறைப் பயன்பாடுகள்: இன்றைய சூழலில் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

இன்றைய நவீன உலகில், நாம் போர்க்களங்களில் இல்லை என்றாலும், நமது பொருளையும் உயிரையும் இறைவழியில் செலவிடப் பல வாய்ப்புகள் உள்ளன:

1. முறையான திட்டமிடலுடன் தர்மம் செய்தல்

நமது வருமானத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதத்தை (ஸகாத் தவிர்த்து) ஏழை மாணவர்களின் கல்விக்காகவோ, மருத்துவ உதவிக்காகவோ அல்லது மார்க்கக் கல்வி நிறுவனங்களுக்காகவோ ஒதுக்க வேண்டும். இது நமது செல்வத்திற்குப் பாதுகாப்பாக அமையும்.

2. சமூக சேவைக்காக நேரத்தை ஒதுக்குதல்

வாரத்தில் சில மணிநேரங்களைச் சமூகப் பணிகளுக்காகச் செலவிடுவது ‘அன்ஃபுஸ்’ தியாகமாகும். முதியவர்களைக் கவனித்தல், சுற்றுப்புறத்தைத் தூய்மையாக வைத்திருத்தல் அல்லது மற்றவர்களுக்குத் தெரிந்த கல்வியைப் புகட்டுதல் போன்றவை இதில் அடங்கும்.

3. பொறுமை (ஸப்ர்) மற்றும் மன உறுதி

வாழ்க்கையில் சோதனை வரும்போது நிலைகுலையாமல் இருப்பதும், உயிரையும் உடைமையையும் இழந்தாலும் “இன்னா லில்லாஹி வ இன்னா இலைஹி ராஜிஊன்” என்று கூறி இறைவனிடம் கூலியை எதிர்பார்ப்பதுமே உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளரின் பண்பு.

6. பொருளையும் உயிரையும் தியாகம் செய்வதன் பலன்கள்

இறைவன் தனது அடியார்களிடம் எதையும் தேவையாகக் கொண்டவன் அல்ல. ஆனால், நாம் செய்யும் தியாகங்கள் நமக்கே நன்மையைத் தருகின்றன:

• ஈமானின் உறுதி: தியாகம் செய்யச் செய்ய ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) உள்ளத்தில் ஆழமாகப் பதிகிறது.
• மன அமைதி: பிறருக்கு உதவும்போதும், இறைவனுக்காகத் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தும்போதும் கிடைக்கும் மன நிம்மதி ஈடுஇணையற்றது.
• பாவமன்னிப்பு: தர்மமும் நற்செயல்களும் பாவங்களை அழித்துவிடுகின்றன.
• மறுமை வெற்றி: எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அழிவில்லாத சொர்க்கச் சோலைகள் பரிசாகக் கிடைக்கின்றன.

7. எச்சரிக்கை: முகஸ்துதி (ரியா) எனும் ஆபத்து

பொருளையும் உயிரையும் அர்ப்பணிக்கும்போது மிகக் கவனமாக இருக்க வேண்டிய ஒரு விஷயம் ‘நிய்யத்’ (எண்ணம்) ஆகும். மக்கள் புகழ வேண்டும் என்பதற்காகச் செய்யப்படும் தர்மமோ அல்லது வீரனாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்பதற்காகச் செய்யப்படும் தியாகமோ இறைவனிடம் அங்கீகரிக்கப்படாது. “செயல்கள் அனைத்தும் எண்ணங்களைப் பொறுத்தே அமைகின்றன” (ஸஹீஹ் புகாரி) என்ற நபிமொழியை நாம் எப்போதும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

8. முடிவுரை

பொருளும் உயிரும் அல்லாஹ் நமக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகள். இவை இரண்டும் ஒருநாள் நம்மிடமிருந்து பிரியப்போவது உறுதி. நாம் விரும்பி இறைவழியில் கொடுத்தாலும், அல்லது கொடுக்காவிட்டாலும் மரணம் நமது உயிரையும் காலமும் சூழலும் நமது செல்வத்தையும் நம்மிடமிருந்து பறித்துக்கொள்ளும். எனவே, அவை நம்மிடம் இருக்கும்போதே, அவற்றை இறைவனுடனான அந்தப் புனித வர்த்தகத்தில் முதலீடு செய்வது புத்திசாலித்தனமாகும்.

நமது செல்வத்தின் ஒரு பகுதியை அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிடுவோம்; நமது உடல் ஆற்றலையும் நேரத்தையும் அவனது மார்க்கப் பணிகளுக்காக அர்ப்பணிப்போம். இதன் மூலம் இம்மையிலும் மறுமையிலும் உண்மையான வெற்றியை அடைய வல்ல அல்லாஹ் நம் அனைவருக்கும் அருள் புரிவானாக. ஆமீன்.

---

எழுதியவர்: இஸ்லாமிய ஆய்வாளர் மற்றும் எழுத்தாளர்