🌙 தினமும் ஓர் குர்ஆன் ஆயத்தில் இருந்து வாழ்க்கைக்கு ஓர் பாடம்: வாழ்வை ஒளிரச்செய்யும் இறைவழிகாட்டுதல்

அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால் தொடங்குகிறேன். அகிலங்கள் அனைத்தையும் படைத்துப் பரிபாலிக்கும் அல்லாஹ்வுக்கே புகழனைத்தும். இறுதித்தூதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மீதும், அவர்களது குடும்பத்தார் மற்றும் தோழர்கள் மீதும் அல்லாஹ்வின் சாந்தியும் சமாதானமும் நிலவட்டுமாக!

புனித குர்ஆன் என்பது வெறும் ஓதுவதற்கான ஒரு புத்தகம் மட்டுமல்ல; அது மனித குலம் முழுமைக்கும் வழங்கப்பட்ட ஒரு முழுமையான வாழ்க்கை வழிகாட்டியாகும். “இது (அல்லாஹ்வின்) வேதமாகும்; இதில் எவ்விதச் சந்தேகமும் இல்லை; இது பயபக்தியுடையோருக்கு (நேர் வழி காட்டும்) வழிகாட்டியாகும்” (அல்-பகரா: 2) என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். இன்றைய பரபரப்பான இயந்திர உலகில், மன அழுத்தமும் குழப்பங்களும் நிறைந்த சூழலில் வாழும் நமக்கு, குர்ஆனின் ஒவ்வொரு வசனமும் ஒரு மருந்தாகவும், ஒளியாகவும் அமைகின்றது. இக்கட்டுரையில், நமது அன்றாட வாழ்க்கையைச் செம்மைப்படுத்த குர்ஆனின் சில முக்கிய வசனங்கள் கற்றுத்தரும் பாடங்களை ஆழமாக ஆராய்வோம்.

1. பொறுமையும் தொழுகையும்: சோதனைகளை எதிர்கொள்ளும் ஆயுதங்கள்

வாழ்க்கையில் கஷ்டங்களும் சோதனைகளும் வராத மனிதர்களே இல்லை. இழப்புகள், நோய்கள் அல்லது பொருளாதார நெருக்கடிகள் ஏற்படும்போது ஒரு முஃமின் (இறையச்சம் கொண்டவர்) எவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை அல்லாஹ் மிக அழகாகக் கூறுகிறான்:

“ஈமான் கொண்டவர்களே! பொறுமையுடனும், தொழுகையுடனும் (அல்லாஹ்விடம்) உதவி தேடுங்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் பொறுமையுடையவர்களுடன் இருக்கின்றான்.” (அல்-பகரா: 2:153)

இந்த வசனம் கற்றுத்தரும் பாடம்:

நமக்கு ஒரு துன்பம் வரும்போது நாம் முதலில் செய்வது பதற்றமடைவதும், பிறரிடம் புலம்புவதும்தான். ஆனால் அல்லாஹ் நமக்கு இரண்டு முக்கியமான தீர்வுகளை வழங்குகிறான்: சப்ர் (பொறுமை) மற்றும் ஸலாத் (தொழுகை). பொறுமை என்பது வெறுமனே சகித்துக்கொள்வது மட்டுமல்ல, அல்லாஹ்வின் விதியின் மீது நம்பிக்கை வைத்து மன உறுதியுடன் இருப்பதாகும்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “முஃமினின் காரியம் வியப்பிற்குரியது. அவனுடைய எல்லா காரியங்களும் அவனுக்கு நன்மையாகவே அமையும். அவனுக்கு ஒரு மகிழ்ச்சியான நிலை ஏற்பட்டால், அவன் நன்றி செலுத்துகிறான்; அது அவனுக்கு நன்மையாகிறது. அவனுக்கு ஒரு துன்பம் ஏற்பட்டால், அவன் பொறுமை காக்கிறான்; அதுவும் அவனுக்கு நன்மையாகிறது.” (ஸஹீஹ் முஸ்லிம்: 2999).

நடைமுறைப் பயன்பாடு:

• சோதனை வரும்போது “இன்னா லில்லாஹி வ இன்னா இலைஹி ராஜிஊன்” என்று கூறி மனதை அமைதிப்படுத்துங்கள்.
• பிரச்சனைகள் முற்றிய நிலையில் இருக்கும்போது, இரண்டு ரக்அத்கள் ‘தஹஜ்ஜுத்’ அல்லது ‘ஹாஜத்’ தொழுகை தொழுது அல்லாஹ்விடம் அழுது முறையிடுங்கள்.

2. தவக்குல்: இறைநம்பிக்கையும் வாழ்வாதாரமும்

இன்றைய உலகின் மிகப்பெரிய கவலை ‘நாளை என்ன நடக்கும்?’ என்பதும், ‘பொருளாதாரத் தட்டுப்பாடு வந்துவிடுமோ?’ என்பதும்தான். இதற்கு அல்லாஹ் தரும் தீர்வு ‘தவக்குல்’ எனும் இறைசார்ந்த நம்பிக்கை.

“யார் அல்லாஹ்வின் மீது முழு நம்பிக்கை (தவக்குல்) வைக்கிறாரோ, அவருக்கு அவன் போதுமானவன்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் தன் காரியத்தை நிறைவேற்றியே தீருவான்.” (அத்-தலாக்: 65:3)

இந்த வசனம் கற்றுத்தரும் பாடம்:

தவக்குல் என்பது கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு அமர்ந்திருப்பதல்ல. ஒரு ஒட்டகத்தைச் சரியாகக் கட்டிவிட்டு, பின்னர் அல்லாஹ்விடம் பாரத்தைச் சாட்டுவதே உண்மையான தவக்குல் என்று நபியவர்கள் கற்பித்தார்கள். நாம் நமது உழைப்பை முழுமையாக வழங்க வேண்டும், ஆனால் அதன் முடிவை அல்லாஹ்வின் கைகளில் விட்டுவிட வேண்டும். இது தேவையற்ற மனக்கவலையை நீக்கி, மன அமைதியைத் தரும்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நீங்கள் அல்லாஹ்வை நம்பவேண்டிய முறைப்படி உண்மையாக நம்பினால், காலையில் பசியோடு சென்று மாலையில் வயிறு நிரம்பித் திரும்பும் பறவைகளுக்கு அவன் உணவளிப்பது போல உங்களுக்கும் உணவளிப்பான்.” (திர்மிதி: 2344).

நடைமுறைப் பயன்பாடு:

• வேலை அல்லது வியாபாரத்தில் நேர்மையாக உழைத்த பின், அதன் லாப நஷ்டங்களை அல்லாஹ்விடம் விட்டுவிடுங்கள்.
• “அல்லாஹ் எனக்குப் போதுமானவன்” (ஹஸ்பியல்லாஹு வநிஃமல் வகீல்) என்ற திக்ரை அதிகப்படுத்துங்கள்.

3. பெற்றோரைப் பேணுதல்: மறுமையின் நுழைவாயில்

இஸ்லாம் தனிமனித ஒழுக்கத்திற்கு அடுத்தபடியாகக் குடும்ப உறவுகளுக்கு, குறிப்பாகப் பெற்றோருக்கு மிக உயர்ந்த இடத்தைத் தருகிறது. குர்ஆனில் பல இடங்களில் அல்லாஹ் தன்னை வணங்குவதற்குக் கட்டளையிட்ட கையோடு, பெற்றோருக்கும் உபகாரம் செய்யுமாறு வலியுறுத்துகிறான்.

“உமது இறைவன், அவனையன்றி (வேறு எவரையும்) நீங்கள் வணங்கலாகாது என்றும், பெற்றோர்க்கு உபகாரம் செய்யவேண்டும் என்றும் விதித்திருக்கின்றான். அவர்களில் ஒருவரோ அல்லது இருவருமோ உம்மிடம் முதுமையை அடைந்துவிட்டால், அவர்களை நோக்கி ‘உஃப்’ (சீ) என்று (சலிப்புடன்) சொல்லாதீர்; அவர்களை அதட்டாதீர்; இன்னும் அவர்களிடம் கண்ணியமான பேச்சையே பேசுவீராக!” (அல்-இஸ்ரா: 17:23)

இந்த வசனம் கற்றுத்தரும் பாடம்:

பெற்றோர்கள் முதுமை அடையும்போது அவர்கள் குழந்தைகளைப் போல மாறிவிடக்கூடும். அந்த நேரத்தில் அவர்களுக்குச் சினம் காட்டாமல், இன்முகத்துடன் சேவை செய்வது ஒரு முஃமினின் கடமை. பெற்றோரின் திருப்தியில் இறைவனின் திருப்தி அடங்கியுள்ளது.

நடைமுறைப் பயன்பாடு:

• தினமும் பெற்றோரிடம் சிறிது நேரமாவது மனம் விட்டுப் பேசுங்கள்.
• அவர்கள் செய்த தியாகங்களை நினைவுகூர்ந்து, அவர்களுக்காக “ரப்பீர் ஹம்ஹுமா கமா ரப்பயானி ஸகீரா” (இறைவா! நான் சிறு பிள்ளையாக இருந்தபோது அவர்கள் என்னை எப்படிப் பராமரித்தார்களோ, அதேபோல் நீ அவர்களுக்கு அருள் செய்வாயாக) என்று துஆ செய்யுங்கள்.

4. நன்றியுணர்வு: வளங்களைப் பெருக்கும் வழி

மனிதன் எப்போதும் தன்னிடம் இல்லாததை நினைத்தே வருந்துகிறான். ஆனால் தன்னிடம் இருப்பவற்றைப் பட்டியலிட்டு அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தினால், அவனது வாழ்க்கை இன்னும் வளமாகும்.

“(இதையும் நினைவு கூறுங்கள்:) ‘நீங்கள் (எனக்கு) நன்றி செலுத்தினால், உங்களுக்கு நிச்சயமாக நான் (என்னுடைய அருட்கொடைகளை) அதிகமாக்குவேன்; ஆனால் நீங்கள் நன்றி மறப்பவர்களாக இருந்தால் நிச்சயமாக எனது வேதனை மிகக் கடுமையானதாக இருக்கும்’ என்று உங்கள் இறைவன் அறிவித்தான்.” (இப்ராஹீம்: 14:7)

இந்த வசனம் கற்றுத்தரும் பாடம்:

நன்றி செலுத்துதல் (ஷுக்ர்) என்பது வெறும் வார்த்தைகளால் அமைவதல்ல. அல்லாஹ் தந்த உடல் நலம், செல்வம், அறிவு போன்றவற்றை அவன் விரும்பும் வழியில் பயன்படுத்துவதே உண்மையான நன்றிக்கடனாகும். நாம் எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு நன்றி செலுத்துகிறோமோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு அல்லாஹ் நமது வாழ்வாதாரத்தில் பரக்கத் செய்வான்.

நடைமுறைப் பயன்பாடு:

• ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் எழுந்தவுடன் உயிருடன் எழுப்பிய அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி கூறுங்கள்.
• உங்களை விட வசதி குறைந்தவர்களைப் பார்த்து, அல்லாஹ் உங்களுக்குத் தந்துள்ள பாக்கியங்களை எண்ணிப் பாருங்கள்.

5. கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல் மற்றும் மன்னிப்பு

சமூக உறவுகளில் விரிசல் ஏற்படுவதற்கு முக்கியக் காரணம் கோபமும், பழிவாங்கும் உணர்ச்சியும்தான். குர்ஆன் ஒரு சிறந்த மனிதனின் பண்பாகக் கோபத்தை விழுங்குவதையும், பிறரை மன்னிப்பதையும் குறிப்பிடுகிறது.

“(அவர்கள் எத்தகையோரென்றால்) இன்பமான நிலையிலும், துன்பமான நிலையிலும் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) செலவிடுவார்கள்; கோபத்தை விழுங்குவார்கள்; மனிதர்களை மன்னிப்பார்கள்; அல்லாஹ் இத்தகைய நன்மையாளர்களை நேசிக்கின்றான்.” (ஆல இம்ரான்: 3:134)

இந்த வசனம் கற்றுத்தரும் பாடம்:

கோபம் என்பது சைத்தானிடமிருந்து வருவது. கோபத்தில் எடுக்கப்படும் முடிவுகள் எப்போதும் நஷ்டத்தையே தரும். பிறர் செய்த தவறுகளை மன்னிப்பது பலவீனம் அல்ல, அது மிகப்பெரிய மன வலிமையின் அடையாளம். மன்னிக்கத் தெரிந்தவனே இறைவனுக்கு நெருக்கமானவன்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மல்யுத்தத்தில் ஒருவனை வீழ்த்துபவன் வீரன் அல்ல; மாறாகக் கோபம் வரும்போது தன்னைக் கட்டுப்படுத்துபவனே உண்மையான வீரன்.” (ஸஹீஹ் புகாரி: 6114).

நடைமுறைப் பயன்பாடு:

• கோபம் வரும்போது நின்றிருந்தால் அமர்ந்துவிடுங்கள், அல்லது ஒளு (உறுப்புத் தூய்மை) செய்யுங்கள்.
• உங்களுக்கு அநீதி இழைத்தவர்களை அல்லாஹ்வின் திருப்திக்காக மனதார மன்னிக்கப் பழகுங்கள்.

6. கஷ்டத்துடன் ஒரு எளிமை: நம்பிக்கையூட்டும் ஒளி

சில நேரங்களில் சோதனைகள் முடிவே இல்லாதது போலத் தோன்றும். அத்தகைய நேரங்களில் நம் இதயத்திற்குத் தன்னம்பிக்கை ஊட்டும் வசனம் இது:

“நிச்சயமாகக் கஷ்டத்துடன் ஒரு எளிமை இருக்கிறது. நிச்சயமாக (ஒவ்வொரு) கஷ்டத்துடனும் ஒரு எளிமை இருக்கிறது.” (அஷ்-ஷரஹ்: 94:5-6)

இந்த வசனம் கற்றுத்தரும் பாடம்:

இங்கே அல்லாஹ் ‘கஷ்டத்திற்குப் பின்’ என்று சொல்லாமல் ‘கஷ்டத்துடன்’ (Ma’al Usri) என்று கூறுகிறான். அதாவது, ஒரு சோதனை வரும்போதே அதற்கான தீர்வையும் அல்லாஹ் கூடவே அனுப்பி விடுகிறான். ஒரு இருண்ட குகைக்குள் நுழையும்போது மறுமுனையில் வெளிச்சம் இருப்பது உறுதி என்பதைப் போல, ஒவ்வொரு கஷ்டமும் ஒரு நன்மையுடன் தான் வருகிறது.

நடைமுறைப் பயன்பாடு:

• நெருக்கடியான நேரங்களில் சோர்ந்து விடாமல், “அல்லாஹ் இதிலிருந்து ஒரு வழியை வைத்திருப்பான்” என்ற நேர்மறைச் சிந்தனையுடன் (Positive thinking) செயல்படுங்கள்.
• இறைவனின் கருணையை ஒருபோதும் சந்தேகிக்காதீர்கள்.

7. வாழ்க்கையின் நோக்கம்: ஏன் படைக்கப்பட்டோம்?

வாழ்க்கையின் அடிப்படை நோக்கம் தெரியாதபோதுதான் மனிதன் தடம் மாறுகிறான். நாம் ஏன் இந்த உலகத்திற்கு வந்தோம் என்பதற்கு குர்ஆன் மிகத் தெளிவான பதிலைத் தருகிறது:

“இன்னும், ஜின்களையும் மனிதர்களையும் அவர்கள் என்னை வணங்குவதற்கேயல்லாமல் நான் படைக்கவில்லை.” (அத்-தாரி யாத்: 51:56)

இந்த வசனம் கற்றுத்தரும் பாடம்:

வணக்கம் (இபாதத்) என்பது வெறும் ஐந்து நேரத் தொழுகை மட்டுமல்ல. இறைவனின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு நற்செயலும் இபாதத் ஆகும். நேர்மையாக வியாபாரம் செய்வது, பிறருக்கு உதவுவது, கல்வியைக் கற்பது என அனைத்தும் அல்லாஹ்வின் திருப்திக்காகச் செய்யப்படும்போது அது வணக்கமாக மாறுகிறது. இந்த நோக்கத்தை உணர்ந்துவிட்டால், நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியும் அர்த்தமுள்ளதாக மாறும்.

நடைமுறைப் பயன்பாடு:

• உண்ணுதல், உறங்குதல், வேலை செய்தல் என அனைத்துச் செயல்களிலும் “அல்லாஹ்வுக்காகச் செய்கிறேன்” என்ற நிய்யத்தை (எண்ணத்தை) வையுங்கள்.
• தினமும் ஒரு முறையாவது “இன்று நான் செய்த செயல்கள் இறைவனுக்கு உகந்ததா?” என்று சுயபரிசோதனை (முஹாஸபா) செய்யுங்கள்.

8. நீதியும் நேர்மையும்: சமூக வாழ்வின் அடிப்படை

ஒரு முஸ்லிம் தனது தனிப்பட்ட வாழ்வில் மட்டுமல்லாமல், சமூக வாழ்விலும் நீதியுடனும் நேர்மையுடனும் நடக்க வேண்டும். அது தனக்கோ அல்லது தன் உறவினர்களுக்கோ எதிராக இருந்தாலும் சரியே.

“ஈமான் கொண்டவர்களே! நீங்கள் நீதியின் மீது நிலைத்திருப்பவர்களாகவும், அல்லாஹ்வுக்காகச் சாட்சி கூறுபவர்களாகவும் இருங்கள்; அது உங்களுக்கோ, அல்லது உங்கள் பெற்றோருக்கோ, அல்லது நெருங்கிய உறவினருக்கோ விரோதமாக இருந்தாலும் சரியே!” (அந்-நிஸா: 4:135)

இந்த வசனம் கற்றுத்தரும் பாடம்:

சுயநலம் பார்க்காமல் உண்மையை உரைப்பதே ஒரு முஃமினின் அடையாளம். பொய் சாட்சி சொல்வது, பிறரது உரிமைகளைப் பறிப்பது, கொடுக்கல் வாங்கலில் ஏமாற்றுவது போன்றவை ஈமானுக்கு முரணானவை. நேர்மை உங்களைச் சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும்.

நடைமுறைப் பயன்பாடு:

• வியாபாரம் மற்றும் அலுவலகப் பணிகளில் சிறு பொய்களைக் கூடத் தவிர்க்கவும்.