அஷ்-ஷர்ஹ் (மனநிம்மதி): வாழ்வின் நெருக்கடிகளுக்கு குர்ஆன் வழங்கும் மாமருந்து

வாழ்க்கை என்பது சோதனைகளும் வேதனைகளும் நிறைந்த ஒரு பயணம். சில நேரங்களில் சுமக்க முடியாத பாரங்கள் நம் முதுகை வளைக்கின்றன, மன அமைதியை குலைக்கின்றன. இத்தகைய இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் மனித மனம் தேடுவது ஒரு ஆறுதலையும், நம்பிக்கையையும் தான். அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ், தனது தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கும், அவர்கள் வழியாக ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்திற்கும் அருளிய ஒரு மாபெரும் பொக்கிஷமே “அஷ்-ஷர்ஹ்” (மனவிரிவு) எனப்படும் 94-வது அத்தியாயம் ஆகும். மிகச்சிறிய எட்டு வசனங்களைக் கொண்ட இந்த அத்தியாயம், ஒரு மனிதனின் மன அழுத்தத்தைப் போக்கி, அவனுக்குள் புதிய உத்வேகத்தையும் நம்பிக்கையையும் விதைக்கும் வல்லமை கொண்டது.

அத்தியாயத்தின் பின்னணி (அஸ்பாபுன் நுஸூல்)

மக்காவில் இஸ்லாமியப் பிரச்சாரத்தின் ஆரம்பக் காலங்களில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் சொல்லொணாத் துயரங்களுக்கு ஆளானார்கள். குரைஷிகளின் கேலிப் பேச்சுகள், சமூகப் புறக்கணிப்பு மற்றும் தனது தூதுத்துவப் பணியில் ஏற்பட்ட தடைகள் அவர்களின் உள்ளத்தை மிகவும் பாரமாக்கின. ஒருபுறம் சத்தியத்தை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்க வேண்டிய பொறுப்பு, மறுபுறம் எதிரிகளின் கடும் எதிர்ப்பு. இந்த இக்கட்டான தருணத்தில் நபிகளாருக்கு ஆறுதல் கூறவும், அவர்களின் மன உறுதியை பலப்படுத்தவும் இந்த அத்தியாயம் அருளப்பட்டது. இது இதற்கு முந்தைய அத்தியாயமான “அழ்-ழுஹா” (முற்பகல்) உடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டது. அழ்-ழுஹா நபிகளாரின் வெளிப்படையான அருட்கொடைகளைப் பற்றிப் பேசினால், அஷ்-ஷர்ஹ் அவர்களின் உள்ளத்தில் அல்லாஹ் ஏற்படுத்திய மாற்றங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது.

வசனம் 1: உள்ளத்தின் விரிவும் இறைவனின் பேரருளும்

“நாம் உமது நெஞ்சத்தை உமக்காக விரிவுபடுத்தவில்லையா?” (94:1)

இந்த வசனத்தில் பயன்டுத்தப்பட்டுள்ள “ஷரஹ்” (Sharh) என்ற அரபுச் சொல், ஒரு பொருளை விரிவுபடுத்துதல் அல்லது பிளந்து அகலப்படுத்துதல் என்ற பொருளைத் தரும். நபிகளார் (ஸல்) அவர்களின் உள்ளம் விரிவுபடுத்தப்பட்டது என்பதை அறிஞர்கள் இரண்டு கோணங்களில் விளக்குகிறார்கள்:

• ஆன்மீக விரிவு: நபிகளாரின் உள்ளம் ஈமான் (இறைநம்பிக்கை), ஹிக்மத் (ஞானம்) மற்றும் பொறுமையால் நிரப்பப்பட்டது. எத்தகைய சோதனைகள் வந்தாலும் அதைத் தாங்கும் பக்குவம் அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டது.
• புறநிலை நிகழ்வு: நபிகளாரின் சிறுவயதிலும், பின்னர் மிஃராஜ் பயணத்தின் போதும் ஜிப்ரயீல் (அலை) அவர்கள் நபிகளாரின் நெஞ்சைப் பிளந்து, ஜம்ஜம் நீரால் கழுவி, அதில் ஈமானையும் ஞானத்தையும் நிரப்பிய நிகழ்வை ஸஹீஹ் புகாரியில் நாம் காண்கிறோம்.

ஒரு முஃமினைப் பொறுத்தவரை, அவன் உண்மையான ஈமானைப் பெற்றுக்கொண்டால், உலகியல் துன்பங்கள் அவன் உள்ளத்தை நெருக்கடிக்காது. அல்லாஹ் அவனது உள்ளத்தை விரிவுபடுத்திவிடுவான்.

வசனம் 2 & 3: சுமைகள் நீக்கப்படுதல்

“இன்னும், உமது சுமையை உம்மிலிருந்து நாம் இறக்கி வைத்தோம். அது உமது முதுகை முறித்துக் கொண்டிருந்தது.” (94:2-3)

நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் பாவங்கள் செய்யாத மாசற்றவர்கள். இருப்பினும், இந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் “சுமை” (Wizr) என்பது எதனைக் குறிக்கிறது? முஃதஸிலாக்கள் மற்றும் அஹ்லுஸ் சுன்னா வல் ஜமாஆ அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, இது நபிகளார் தனது தூதுத்துவப் பணியின் ஆரம்பத்தில் அனுபவித்த கடும் மன அழுத்தத்தைக் குறிக்கிறது. மக்கள் சத்தியத்தை ஏற்க மறுக்கிறார்களே என்ற கவலை அவர்களின் முதுகை ஒடிக்கும் அளவுக்குப் பாரமாக இருந்தது. அல்லாஹ் அந்தப் பொறுப்பைத் தானே ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களுக்கு வெற்றியையும் மன அமைதியையும் வழங்கி அந்தச் சுமையைக் குறைத்தான்.

நமது வாழ்வில் நாம் சந்திக்கும் பொருளாதார நெருக்கடிகள், குடும்பப் பிரச்சினைகள் போன்றவை நம் முதுகை ஒடிப்பது போன்ற பாரமாக இருக்கலாம். ஆனால், நாம் அல்லாஹ்விடம் சரணடையும் போது, அவன் அந்தச் சுமைகளை இலகுவாக்குகிறான் என்பதற்கு இந்த வசனம் ஒரு சான்றாகும்.

வசனம் 4: புகழின் உன்னதம்

“இன்னும், உமக்காக உமது கீர்த்தியை நாம் உயர்த்தினோம்.” (94:4)

மக்கத்துக் காஃபிர்கள் நபிகளாரை இழிவுபடுத்த முயன்ற போது, அல்லாஹ் அவர்களின் புகழை உலகெங்கும் பரப்பினான். இன்று வரை ஒவ்வொரு வினாடியும் உலகின் ஏதோ ஒரு மூலையில் பாங்கு (அதான்) மூலமாகவோ, தொழுகையின் மூலமாகவோ நபிகளாரின் பெயர் அல்லாஹ்வின் பெயரோடு சேர்த்து முழங்கப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது. “லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்” என்று சொல்லும் போதெல்லாம் “முஹம்மதுர் ரசூலுல்லாஹ்” என்று சொல்வதை அல்லாஹ் கடமையாக்கியுள்ளான். இதுவே ஒரு மனிதனுக்குக் கிடைக்கும் ஆகச்சிறந்த கௌரவமாகும்.

யார் அல்லாஹ்விற்காகப் பணிந்து நடக்கிறாரோ, அவரை அல்லாஹ் உயர்த்துவான் என்ற இஸ்லாமியக் கோட்பாட்டிற்கு நபிகளாரின் வாழ்வே ஆகச்சிறந்த உதாரணம்.

வசனம் 5 & 6: துன்பத்திற்குப் பின் இன்பம் – ஒரு பொன்விதி

“நிச்சயமாகச் சிரமத்துடன் ஒரு எளிமை இருக்கிறது. நிச்சயமாகச் சிரமத்துடன் (மற்றொரு) எளிமை இருக்கிறது.” (94:5-6)

இந்த இரண்டு வசனங்களும் இந்த அத்தியாயத்தின் இதயம் போன்றது. அரபு இலக்கணப்படி, “அல்-உஸ்ரு” (சிரமம்) என்பது குறிப்பிட்ட ஒரு சிரமத்தைக் குறிக்கும் வகையில் (Definite noun) வந்துள்ளது. ஆனால் “யுஸ்ருன்” (எளிமை) என்பது பொதுவான ஒன்றாக (Indefinite noun) வந்துள்ளது. இதிலிருந்து இமாம் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் ஒரு நுணுக்கமான விளக்கத்தைத் தருகிறார்கள்: “ஒரு சிரமம் ஒருபோதும் இரண்டு எளிமைகளை வெல்ல முடியாது.”

அதாவது, அல்லாஹ் ஒரு சோதனையைத் தரும்போது, அதோடு இரண்டு தீர்வுகளையும் அல்லது இரண்டு மடங்கு நன்மைகளையும் வழங்குகிறான். நாம் சோதனையில் இருக்கும்போது அந்தச் சிரமத்தை மட்டுமே பார்க்கிறோம், ஆனால் அல்லாஹ் அதனோடு இணைத்து வைத்திருக்கும் எளிமையைப் பார்ப்பதில்லை. “துன்பத்திற்குப் பின் இன்பம்” என்று சொல்லாமல், “துன்பத்துடன் இணைந்தே இன்பம் இருக்கிறது” என்று குர்ஆன் கூறுகிறது. அதாவது சோதனையின் கருவிலேயே அதற்கான தீர்வும் பிறந்துவிடுகிறது.

நடைமுறை உதாரணம்:

ஒரு மாணவன் தேர்வுக்குத் தயாராகும் போது படும் கஷ்டம் (சிரமம்), அவன் அதிக மதிப்பெண் பெற்றுப் பெறும் மகிழ்ச்சி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு (எளிமை) என மாற்றமடைகிறது. ஒரு தாய் பிரசவத்தின் போது படும் வேதனை, குழந்தையைப் பார்த்தவுடன் பெரும் மகிழ்ச்சியாக மாறுகிறது. எனவே, சிரமம் என்பது நிரந்தரமானது அல்ல.

வசனம் 7 & 8: தொடர் உழைப்பும் இறைவனிடம் திரும்புதலும்

“ஆகவே, நீர் (ஒன்றிலிருந்து) ஓய்வு பெற்றால், (வணக்கத்தில்) உழைப்பீராக! மேலும், உமது இறைவனின் பால் முற்றிலும் ஆசை வைப்பீராக!” (94:7-8)

வெற்றி கிடைத்துவிட்டது அல்லது ஒரு வேலை முடிந்துவிட்டது என்பதற்காக ஒரு முஃமின் சோம்பி இருக்கக் கூடாது. உலகியல் கடமைகளை முடித்தவுடன், இறைவனை நோக்கிய ஆன்மீகப் பயணத்தில் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும். இதுவே ஒரு முஸ்லிமின் வாழ்நாள் நெறியாகும்.

கடைசி வசனத்தில் “ராகிப்” (Raghib) என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதன் பொருள், எதையும் இறைவனிடமே எதிர்பார்ப்பது என்பதாகும். மனிதர்களிடம் எதையும் எதிர்பார்க்காமல், அனைத்துத் தேவைகளுக்கும் அதிபதியான அல்லாஹ்விடம் கையேந்துவதே ஒரு மனிதனுக்கு உண்மையான மன அமைதியைத் தரும்.

அஷ்-ஷர்ஹ் அத்தியாயத்திலிருந்து நாம் கற்கும் வாழ்வியல் பாடங்கள்

இந்த அத்தியாயம் வெறும் ஓதுவதற்கு மட்டுமல்ல, நம் வாழ்க்கையில் செயல்படுத்துவதற்கும் பல பாடங்களைக் கொண்டுள்ளது:

1. நேர்மறை எண்ணம் (Optimism)

எந்தச் சூழ்நிலையிலும் நம்பிக்கையை இழக்கக் கூடாது. அல்லாஹ் துன்பத்தைத் தந்தால், நிச்சயமாக அதோடு எளிமையையும் தருவான் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை ஒரு முஃமினுக்குத் தேவை. தற்கொலை எண்ணங்கள் மற்றும் மனச்சோர்வுக்கு (Depression) இந்த அத்தியாயம் மிகச்சிறந்த மருந்தாகும்.

2. மன அழுத்த மேலாண்மை

வாழ்க்கையின் சுமைகள் அழுத்தும் போது, நபிகளாருக்கு அல்லாஹ் ஆறுதல் கூறியது போல, நாமும் குர்ஆனின் பக்கம் திரும்ப வேண்டும். அல்லாஹ் நம் நெஞ்சத்தை விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்று துஆ செய்ய வேண்டும். “ரப்பிஷ் ரஹ்லீ ஸத்ரீ” (என் இறைவனே! என் நெஞ்சத்தை எனக்கு விரிவுபடுத்துவாயாக) என்ற மூஸா (அலை) அவர்களின் துஆவும் இதோடு தொடர்புடையதே.

3. நேர மேலாண்மை (Time Management)

வசனம் 7 நமக்கு உணர்த்துவது என்னவென்றால், ஒரு வேலையை முடித்ததும் அடுத்த பயனுள்ள வேலையில் இறங்கிவிட வேண்டும். ஓய்வு என்பது சோம்பேறித்தனம் அல்ல, அது மற்றொரு நற்செயலுக்கான ஆயத்தமாகும். ஒரு முஸ்லிமின் வாழ்வில் “Vocation” (தொழில்) மற்றும் “Vacation” (ஓய்வு) இரண்டுமே அர்த்தமுள்ளதாக இருக்க வேண்டும்.

4. இறைவனிடம் மட்டுமே எதிர்பார்ப்பு

நமது ஏமாற்றங்களுக்குக் காரணம் நாம் மனிதர்களிடம் அதிகம் எதிர்பார்ப்பதுதான். “உமது இறைவனின் பால் ஆசை வைப்பீராக” என்ற வசனம், நமது அனைத்துத் தேவைகளையும் அல்லாஹ்விடம் ஒப்படைக்கச் சொல்கிறது. இது நம்மைப் பிறரிடம் கையேந்துவதிலிருந்து விடுவித்து, சுயமரியாதையோடு வாழ வைக்கிறது.

அஹ்லுஸ் சுன்னா வல் ஜமாஆவின் நிலைப்பாடு

இந்த அத்தியாயத்தின் விளக்கத்தில் அஹ்லுஸ் சுன்னா வல் ஜமாஆ அறிஞர்கள் சில முக்கியமான கருத்துக்களை முன்வைக்கின்றனர்:

• அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி: அல்லாஹ் “நிச்சயமாக எளிமை இருக்கிறது” என்று இருமுறை உறுதிபடக் கூறுவது, அவனது வாக்குறுதி ஒருபோதும் மாறாது என்பதைக் காட்டுகிறது.
• நபியின் அந்தஸ்து: நபிகளாரின் புகழை அல்லாஹ் உயர்த்தியிருப்பது அவர்களின் தூதுத்துவத்தின் உண்மைத்தன்மைக்குச் சான்றாகும்.
• விதி (கத்ர்): துன்பங்களும் இன்பங்களும் அல்லாஹ்வின் விதியின் படி நடக்கின்றன. ஒருவன் துன்பத்தில் பொறுமையைக் கடைப்பிடிப்பதும், இன்பத்தில் நன்றியறிதலோடு இருப்பதும் ஈமானின் அடையாளமாகும்.

தொடர்புடைய ஸஹீஹ் ஹதீஸ்கள்

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “முஃமினின் காரியம் ஆச்சரியமானது! அவனது எல்லா நிலைகளும் அவனுக்கு நன்மையாகவே அமையும். அவனுக்கு ஒரு மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டால் அவன் நன்றி செலுத்துகிறான், அது அவனுக்கு நன்மையாகிறது. அவனுக்கு ஒரு துன்பம் ஏற்பட்டால் அவன் பொறுமை காக்கிறான், அதுவும் அவனுக்கு நன்மையாகிறது.” (ஸஹீஹ் முஸ்லிம்).

இந்த ஹதீஸ் அஷ்-ஷர்ஹ் அத்தியாயத்தின் சாராம்சமாகும். சிரமத்திலும் எளிமையிலும் ஒரு முஃமின் எவ்வாறு செயல்பட வேண்டும் என்பதை இது விளக்குகிறது.

முடிவுரை

சூரத்துல் அஷ்-ஷர்ஹ் என்பது இருளில் தவிக்கும் இதயங்களுக்கு ஒரு ஒளிவிளக்காகும். இது தோல்விகளால் துவண்டு போனவர்களுக்குத் தன்னம்பிக்கை ஊட்டுகிறது. “இன்ன மஅல் உஸ்ரி யுஸ்ரா” என்ற அந்த ஒற்றை வசனம், வரலாற்றில் எத்தனையோ வீரர்களை உருவாக்கியிருக்கிறது, எத்தனையோ உடைந்த உள்ளங்களைத் தேற்றியிருக்கிறது.

நமது வாழ்வின் சுமைகள் நம்மை அழுத்தும் போது, நம்மைப் புரிந்து கொள்ள யாரும் இல்லை என்று நாம் ஏங்கும் போது, இந்த அத்தியாயத்தை அதன் பொருளுணர்ந்து ஓதுவோம். நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம் நெஞ்சத்தை விரிவுபடுத்துவான், நம் சுமைகளை நீக்குவான், மேலும் நமக்கு கண்ணியமான வாழ்வை வழங்குவான். துன்பங்கள் நிரந்தரமல்ல, அல்லாஹ்வின் அருளால் இன்பம் மிக அருகில் இருக்கிறது என்பதே இந்த அத்தியாயம் நமக்குத் தரும் இறுதிச் செய்தி.

எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் நமது உள்ளங்களை ஈமானைக் கொண்டு விரிவுபடுத்துவானாக! நமது கவலைகளைப் போக்கி, எளிமையான வாழ்வை நம் அனைவருக்கும் நசீபாக்குவானாக! ஆமீன்.