அகிலங்கள் அனைத்தையும் படைத்துப் பரிபாலிக்கும் எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால்… புகழனைத்தும் அவனுக்கே உரித்தாகட்டும். இறுதித்தூதர் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் மீதும், அவர்களது குடும்பத்தார், தோழர்கள் மற்றும் நேர்வழியைப் பின்பற்றும் அடியார்கள் அனைவர் மீதும் இறைவனின் சாந்தியும் சமாதானமும் நிலவட்டுமாக.
இன்றைய நவீன உலகம் ஆடம்பரத்திலும், நுகர்வு கலாச்சாரத்திலும் (Consumerism) மூழ்கிக்கிடக்கிறது. எங்கு நோக்கினும் பகட்டும், வீண் பெருமையும், மற்றவர்களை விடத் தான் உயர்ந்தவன் என்று காட்டிக்கொள்ளும் போட்டியுமே நிறைந்திருக்கிறது. இத்தகைய சூழலில், மனித மனங்களுக்கு நிம்மதியையும், சமூகத்திற்கு சமத்துவத்தையும் வழங்கக்கூடிய ஒரே தீர்வு “எளிமை” ஆகும். இஸ்லாம் என்பது வெறும் வணக்க வழிபாடுகளின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல; அது ஒரு முழுமையான வாழ்க்கை நெறி. அந்த நெறியின் உயிர்நாடியாக விளங்குவது எளிமையும், மிதவாதமுமே ஆகும்.
எளிமை என்பதன் இஸ்லாமிய வரையறை (Az-Zuhd)
இஸ்லாமிய வழக்கில் எளிமை என்பது ‘ஸுஹ்து’ (Zuhd) என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஸுஹ்து என்றால் உலகத்தை முற்றிலும் துறந்துவிட்டு காடுகளுக்குச் செல்வதோ அல்லது கந்தல் துணிகளை உடுத்திக்கொண்டு பிச்சை எடுப்பதோ அல்ல. மாறாக, உள்ளத்திலிருந்து உலகத்தின் மீதான அதீதப் பற்றை நீக்குவதாகும். இமாம் அஹ்மத் இப்னு ஹன்பல் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுவது போல, “ஸுஹ்து என்பது கையில் இருக்கும் பொருளை விட, அல்லாஹ்வின் கையில் (அவன் வழங்கப்போகும் கூலியில்) அதிக நம்பிக்கை வைப்பதாகும்.”
ஒரு முஃமின் (இறையச்சமுடையவர்) செல்வந்தராக இருக்கலாம், ஆனால் அந்த செல்வம் அவர் உள்ளத்திற்குள் நுழைந்துவிடக் கூடாது. கையில் பணம் இருக்கலாம், ஆனால் அதன் மீதான மோகம் இறைவனை மறக்கச் செய்யக்கூடாது. இதுவே இஸ்லாம் போதிக்கும் உண்மையான எளிமை.
குர்ஆன் காட்டும் உலக வாழ்வின் எதார்த்தம்
மனிதன் ஏன் ஆடம்பரத்தைத் தேடி அலைகிறான்? இந்த உலகம் நிலையானது என்ற மாயையே அதற்குக் காரணம். புனித குர்ஆன் இந்த மாயையைத் தெளிவுபடுத்துகிறது:
“அறிந்து கொள்ளுங்கள்: நிச்சயமாக இவ்வுலக வாழ்க்கை விளையாட்டும், வேடிக்கையும், அலங்காரமுமேயாகும்; மேலும் உங்களுக்கிடையே பெருமையடித்துக் கொள்வதும்; பொருள்களையும், சந்ததிகளையும் பெருக்கிக் கொள்வதுமேயாகும்…” (அல்குர்ஆன் 57:20)
இந்த வசனம் உலக வாழ்வின் நான்கு நிலைகளை அழகாக விளக்குகிறது: விளையாட்டு, வேடிக்கை, அலங்காரம் மற்றும் பெருமையடித்தல். மக்கள் தங்கள் ஆடைகளை, வாகனங்களை, வீடுகளை அலங்கரிப்பதன் மூலம் பிறரை விட உயர்ந்தவர்களாகத் தங்களைக் காட்ட முயல்கிறார்கள். ஆனால், இவை அனைத்தும் அழியக்கூடியவை என்பதை அல்லாஹ் எச்சரிக்கிறான். எளிமையைக் கடைப்பிடிக்கும் ஒருவன், இந்த அழியும் அலங்காரங்களை விட, அழியாத மறுமை வாழ்வையே பெரிதாகக் கருதுவான்.
வீண் விரயத்திற்கு எதிரான எச்சரிக்கை
எளிமையின் மறுபக்கம் வீண் விரயம் (Israf) ஆகும். இஸ்லாம் ஒருபோதும் கஞ்சத்தனத்தை ஆதரிக்கவில்லை, அதே சமயம் வீண் விரயத்தையும் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது. அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
“…உண்ணுங்கள், பருகுங்கள்; ஆனால் வீண் விரயம் செய்யாதீர்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் வீண் விரயம் செய்பவர்களை நேசிப்பதில்லை.” (அல்குர்ஆன் 7:31)
மற்றொரு வசனத்தில், வீண் விரயம் செய்பவர்களை ‘ஷைத்தானின் சகோதரர்கள்’ என்று குர்ஆன் வர்ணிக்கிறது (17:27). ஒரு மனிதன் தன்னிடம் எவ்வளவு செல்வம் இருந்தாலும், தேவையற்ற ஆடம்பரங்களுக்குச் செலவிடுவதைத் தவிப்பதே இஸ்லாமியப் பண்பாகும்.
நபிகளாரின் எளிய வாழ்க்கை: ஒரு முன்மாதிரி
அகிலங்களின் தலைவராகவும், ஒரு நாட்டின் அதிபராகவும் இருந்த முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கை எளிமையின் உச்சமாகும். அவர்கள் நினைத்திருந்தால் தங்க மாளிகைகளில் வாழ்ந்திருக்க முடியும், ஆனால் அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்தது ஓர் எளிய குடிசையைத்தான்.
1. நபிகளாரின் இல்லமும் படுக்கையும்
உமர் (ரலி) அவர்கள் ஒருமுறை நபிகளாரின் அறைக்குள் நுழைந்தபோது, அங்கே ஒரு கரடுமுரடான பாய் மட்டுமே இருந்தது. அதில் படுத்து உறங்கியதால் நபிகளாரின் திருமேனியில் பாயின் தழும்புகள் பதிந்திருந்தன. இதைக் கண்டு கண்ணீர் வடித்த உமர் (ரலி) அவர்களிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள்: “உமரே! அவர்களுக்கு (ரோமானிய, பாரசீக மன்னர்களுக்கு) இவ்வுலகம் இருப்பதும், நமக்கு மறுமை இருப்பதும் உமக்குத் திருப்தி அளிக்கவில்லையா?” (ஸஹீஹ் புகாரி).
2. உணவுப் பழக்கம்
நபி (ஸல்) அவர்களின் இல்லத்தில் தொடர்ந்து இரண்டு நாட்கள் கோதுமை ரொட்டி வயிறு நிரம்ப உண்ணப்பட்டதில்லை. பல நேரங்களில் அடுப்பு மூட்டப்படாமலேயே மாதக்கணக்கில் வெறும் பேரீச்சம்பழத்தையும் தண்ணீரையும் மட்டுமே உண்டு வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். இது வறுமையினால் அல்ல, மாறாக உலகத்தின் மீதான பற்றின்மையால் அவர்கள் மேற்கொண்ட வாழ்வியல் முறையாகும்.
3. ஆடை மற்றும் நடைமுறை
அவர்கள் ஒருபோதும் பகட்டான ஆடைகளைத் தேடிச் சென்றதில்லை. தமக்குக் கிடைப்பதை அணிந்துகொண்டார்கள். கிழிந்த ஆடைகளைத் தாமே தைத்துக் கொண்டார்கள். தனது காலணிகளைத் தாமே பழுது பார்த்துக் கொண்டார்கள். ஒரு மாபெரும் தலைவர் இவ்வாறு எளிமையாக இருந்தது, பிற்காலத் தலைவர்களுக்கும் மக்களுக்கும் ஒரு பெரும் படிப்பினையாகும்.
சமூக வாழ்வில் எளிமையின் அவசியம்
இன்று முஸ்லிம் சமுதாயத்தில் ஆடம்பரம் என்பது ஒரு நோயாகப் பரவி வருகிறது. குறிப்பாகத் திருமண வைபவங்களில் கோடிக்கணக்கான ரூபாய்கள் வீணடிக்கப்படுகின்றன. இது இஸ்லாமியக் கோட்பாடுகளுக்கு முற்றிலும் முரணானது.
திருமணத்தில் எளிமை
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குறைந்த செலவில் நடத்தப்படும் திருமணமே அதிக பரக்கத் (அருள்) நிறைந்தது.” (பைஹகி). இன்று நாம் செய்யும் ஆடம்பரத் திருமணங்கள் ஏழை எளியவர்களின் மனதைப் புண்படுத்துவதோடு, நடுத்தர வர்க்கத்தினரைக் கடன் சுமைக்கும் தள்ளுகின்றன. வரதட்சணை கொடுப்பதும், பெண் வீட்டாரைச் சிரமப்படுத்துவதும் இஸ்லாமிய நெறிமுறைக்கு எதிரானது. எளிமையான நிக்காஹ் (திருமணம்) சமூகத்தில் அமைதியையும், இறையருளையும் கொண்டு வரும்.
நடை மற்றும் பாவனையில் எளிமை
ஒரு முஸ்லிம் நடக்கும்போது கூடத் தலைக்கனம் இன்றி நடக்க வேண்டும் என்று அல்லாஹ் கட்டளையிடுகிறான். “பூமியில் பெருமையாக நடக்காதே…” (அல்குர்ஆன் 17:37). ஆடை அணியும் போதும், பேசும் போதும் மற்றவர்களைத் தாழ்த்திப் பேசும் மனப்பான்மை இருக்கக்கூடாது. பெருமைக்காக ஆடையைக் கரண்டைக் காலுக்குக் கீழே தொங்கவிடுவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் கடுமையாகத் தடுத்துள்ளார்கள்.
எளிமையின் ஆன்மீக மற்றும் உளவியல் பலன்கள்
எளிமையைக் கடைப்பிடிப்பது வெறும் பொருளாதாரச் சேமிப்பு மட்டுமல்ல, அது ஒரு மனிதனின் ஆளுமையைச் செதுக்குகிறது:
- மன நிம்மதி (Qana’ah): தன்னிடம் இருப்பதை வைத்துத் திருப்தியடையும் ‘கனாஅத்’ எனும் குணம் பிறக்கும். இது பேராசையை ஒழித்து மனதிற்கு அமைதியைத் தரும்.
- இறை நெருக்கம்: உலகப் பொருட்களின் மீதான கவனம் குறையும்போது, இறைவனை நோக்கிய பயணம் தடையின்றித் தொடரும்.
- சமூக சமத்துவம்: வசதி படைத்தவர்கள் எளிமையாக வாழும்போது, ஏழைகளுக்கும் அவர்களுக்குமான இடைவெளி குறைகிறது. இது சமூக நல்லிணக்கத்தை உருவாக்குகிறது.
- மறுமை விசாரணை எளிதாகும்: நாம் அனுபவிக்கும் ஒவ்வொரு அருட்கொடைக்கும் மறுமையில் கணக்குச் சொல்ல வேண்டும். தேவைகளைக் குறைத்துக் கொள்ளும்போது, விசாரணையும் எளிதாகும்.
நடைமுறை வாழ்வில் எளிமையைக் கொண்டு வருவது எப்படி?
நவீன காலத்தில் எளிமையாக வாழ்வது சவாலானது என்றாலும், பின்வரும் வழிமுறைகளைப் பின்பற்றலாம்:
- தேவைக்கும் விருப்பத்திற்குமான வேறுபாடு: ஒரு பொருளை வாங்கும்போது, ‘இது எனக்குத் தேவையா?’ அல்லது ‘எனக்கு விருப்பமா?’ என்று சிந்திக்க வேண்டும். தேவைக்கு மட்டும் செலவிடுவது எளிமையின் தொடக்கம்.
- ஒப்பீடுகளைத் தவிர்த்தல்: மற்றவர்கள் வைத்திருக்கும் விலையுயர்ந்த பொருட்களைப் பார்த்து ஏங்கக்கூடாது. நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களை விடக் கீழ் நிலையில் உள்ளவர்களைப் பாருங்கள், உங்களுக்கு மேலுள்ளவர்களைப் பார்க்காதீர்கள். அதுவே அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளை நீங்கள் குறைத்து மதிப்பிடாமல் இருக்கச் சிறந்தது.” (முஸ்லிம்).
- டிஜிட்டல் எளிமை: சமூக வலைதளங்களில் பகட்டைக் காட்டுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். மற்றவர்கள் பொறாமைப்படும்படி நமது வாழ்வை அங்கே காட்சிப்படுத்துவது தீய விளைவுகளையே ஏற்படுத்தும்.
- தர்மம் செய்தல்: தன்னிடம் உபரியாக உள்ள செல்வத்தை ஏழைகளுக்குக் கொடுப்பதன் மூலம், செல்வத்தின் மீதான பற்று குறையும்.
முடிவுரை
எளிமை என்பது பலவீனம் அல்ல; அது ஒரு மன உறுதி. உலகத்தின் கவர்ச்சிகள் நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் போது, அவற்றைத் துச்சமாகக் கருதி இறைவனுக்காக எளிய வாழ்வை மேற்கொள்வது ஒரு முஃமினின் சிறந்த பண்பாகும். “நிச்சயமாக எளிமை ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) ஒரு பகுதியாகும்” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள் (அபூதாவூது).
ஆடம்பரமான வாழ்வு சில காலம் இன்பத்தைத் தரலாம், ஆனால் எளிய வாழ்வு இம்மையிலும் மறுமையிலும் நிரந்தரமான நிம்மதியைத் தரும். நாம் நமது ஆடைகள், உணவுகள், இல்லங்கள் மற்றும் சுப நிகழ்ச்சிகளில் எளிமையைக் கடைப்பிடிக்க உறுதி பூணுவோம். பகட்டையும், வீண் பெருமையையும் தவிர்த்து, அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள் காட்டிய அந்த அழகிய எளிய பாதையில் பயணித்து, அல்லாஹ்வின் பொருத்தத்தைப் பெற முயற்சிப்போமாக.
எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் நம் அனைவருக்கும் எளிமையான, தூய்மையான வாழ்வைத் தந்தருள்வானாக. ஆமீன்.